нарумя́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

Нацерці, пакрыць сабе твар румянамі. Жанчына нарумянілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

frump

[frʌmp]

n.

старамо́дна і неаха́йна апра́нутая жанчы́на, неаха́йніца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

goddess

[ˈgɑ:des]

n.

1) багі́ня f.

2) жанчы́на, яку́ю абагаўля́юць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

noblewoman

[ˈnoʊbəl,wʊmən]

n., pl. -women

шляхця́нка f., жанчы́на высо́кага ра́нгу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nymph

[nɪmf]

n.

1) ні́мфа f.

2) Poetic прыго́жая жанчы́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vixen

[ˈvɪksən]

n.

1) лісі́ца f.

2) сварлі́вая, зласьлі́вая жанчы́на

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dyplomatka

ж.

1. дыпламат (жанчына); перан. тактоўная жанчына; дыпламатка;

2. мужчынскае паліто

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кале́га м. ж. Kollége m -n, -n (мужчына), Kollégin f -, -nen (жанчына)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ардэнано́ска, ‑і, ДМ ‑цы; Р мн. ‑сак; ж.

Разм. Жанчына, узнагароджаная ордэнам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

како́тка

(фр. cocotte)

жанчына лёгкіх паводзін, якая жыве на ўтрыманні палюбоўнікаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)