ГЛУШАКО́Ў (Уладзімір Сцяпанавіч) (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГЛУШАКО́Ў (Уладзімір Сцяпанавіч) (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МНАГАКРА́ТНАЯ РЫ́ФМА,
рыфма, якая паўтараецца ў вершы 5 і больш разоў запар. Асабліва характэрна для
І мне наканаваны бой З другімі і самім сабой
Бой з тупасцю. як пень, тупой,
Бой з чэрствасцю, як час, скупой.
Бой з крывадушнасцю любой.
Бяскроўны, ды смяротны бой.
Бой нерваў, сэрца перабой,
Калі нібы перад табой
Такі, як ты, ды не такі,
А пустазвоны-мастакі.
(А.Лойка. «...І мне наканаваны бой»).
В.П.Рагойша.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РОЗНАНАЦІСКНА́Я РЫ́ФМА,
рыфма, у якой націскі падаюць на розныя склады сугучных слоў. Характэрная для
Ехала Домначка да вянца́,
Ды забыла матаньцы кла́няцца
Р.р. выкарыстана М.Танкам у вершы «Каб другі раз быў...», напісаным мужчынскімі рыфмамі. Дзякуючы нечаканаму пераходу націску з апошняга склада зарыфмаванага слова на трэці ад канца падкрэсліваецца само гэта слова, а разам з ім і
Больш бы я прайшоў
Сцежак і дарог,
І сваю любоў
Я мацней бярог,
Больш бы даражыў
Кожным днём сваі́м, —
Каб другі раз быў
Маладзю́сенькім!
В.П.Рагойша.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
глу́бже
1.
здесь глу́бже тут глыбе́й;
2.
э́та мысль глу́бже гэ́та
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
осени́ть
1. (покрыть как сенью) ахіну́ць, агарну́ць, акры́ць;
2.
его́ осени́ла мысль яму́ тра́піла
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
estimation
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
qualitative
1. я́касны;
quali tative analysis я́касны ана́ліз;
a qualitative adjective
2. аўтарытэ́тны;
a qualitative judgement аўтарытэ́тная
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
асяні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высло́ўе, ‑я,
Глыбокая па зместу
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нава́тар, ‑а,
Той, хто ўносіць і ажыццяўляе новыя, прагрэсіўныя ідэі, прынцыпы, прыёмы ў якой‑н. галіне дзейнасці.
[Ад лац. novator — абнавіцель, вынаходнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)