anguish [ˈæŋgwɪʃ] n. боль, паку́та;

be in anguish паку́таваць;

a look of anguish паку́тлівы по́зірк

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

prick​1 [prɪk] n.

1. уко́л, прако́л

2. след ад уко́ла

3. боль ад уко́ла

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

mitigate

[ˈmɪtəgeɪt]

v.t.

зьмякча́ць, зьмянша́ць (боль, гарачыню́, ка́ру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ouch

[aʊtʃ]

interj.

ой, ай! аў! (выка́звае боль)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

excruciating

[ɪkˈskru:ʃieɪtɪŋ]

adj.

ве́льмі балю́чы, нясьце́рпны (боль); паку́тлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

analgesia

[,ænəlˈdʒi:zɪə]

n.

неадчува́льнасьць бо́лю, нячу́ласьць на боль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

smooth down

супако́йваць, суці́шваць, зьмякча́ць, аблягча́ць (боль)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ІНДУКТАТЭРМІ́Я (ад лац. inductio навядзенне + грэч. thermē цяпло),

метад электралячэння, пры якім пэўныя ўчасткі цела хворага награваюцца пад уздзеяннем віхравых токаў, індуцыраваных высокачастотным эл.-магнітным полем. Пад уплывам токаў утвараецца цяпло ў месцах іх уздзеяння, паляпшаюцца кровазварот, умовы для рассысання запаленчых ачагоў, нармалізацыі нерв. і мышачных працэсаў, павышаецца абмен рэчываў, зніжаецца боль.

т. 7, с. 235

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

СІЛІКО́З (ад лац. silex крэмень),

захворванне лёгкіх, якое развіваецца пры ўдыханні пылу з утрыманнем свабоднага двухвокісу крэмнію; найб. пашыраны і цяжкі від пнеўмаканіёзу. У рабочых гарнаруднай, машынабуд. прам-сці, тых, хто працуе на вытв-сці вогнетрывалых матэрыялаў, апрацоўцы граніту, прафесійная хвароба. Прыкметы С.: задышка, кашаль (сухі і вільготны), боль у грудзях. Лячэнне комплекснае.

т. 14, с. 379

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

СІМПТО́М (ад грэч. symptōma супадзенне, прыкмета),

характэрнае праяўленне або прыкмета хваробы. Бываюць С. суб’ектыўныя, пра якія хворы паведамляе ўрачу (напр., боль, слабасць), і аб’ектыўныя (вызначаюцца ўрачом у час абследавання); агульныя, характэрныя для многіх хвароб (напр., павышэнне т-ры) і патагнаманічныя, характэрныя толькі для пэўнага захворвання (напр., болі ў вобласці паясніцы пры хваробе нырак).

т. 14, с. 388

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)