впо́ру нареч., разг.
1. (об одежде, обуви) якра́з, акура́т, як па ме́рцы; як на мяне́ (на яго́, на яе́) шы́та;
сапоги́ впо́ру бо́ты якра́з (акура́т да нагі́);
э́то пальто́ ему́ впо́ру гэ́та паліто́ яму́ якра́з (гэ́та паліто́ як на яго́ шы́та);
2. в знач. сказ. (только и можно) да тва́ру;
на дере́вья впо́ру мальчи́шкам ла́зить на дрэ́вы да тва́ру то́лькі хлапчука́м ла́зіць;
3. (посильно) пад сі́лу;
э́тот груз впо́ру подня́ть силачу́ гэ́ты груз пад сі́лу падня́ць асі́лку;
4. (пора, своевременно) пара́, у са́мы час;
мне впо́ру е́хать домо́й мне пара́ е́хаць дамо́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
dréhen
1. vt
1) круці́ць
2) паваро́чваць;
j-m den Rücken ~ павярну́цца плячы́ма да каго́-н.
3) вырабля́ць (нешта круцячы);
Fleisch durch den Wolf ~ прапуска́ць мя́са праз мясару́бку;
Lócken ~ завіва́ць ло́каны [ку́дзеры]
4) выто́чваць; абто́чваць
5) здыма́ць (фільм)
2. ~, sich круці́цца;
mir dreht sich álles разм. у мяне́ кру́жыцца галава́;
das Gespräch dréhte sich um díese Fráge гаво́рка ішла́ [круці́лася] вако́л гэ́тага пыта́ння
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Schlag I m -(e)s, Schläge
1) уда́р (тс. перан.);
éinen ~ versétzen нане́сці ўдар;
zum ~ áusholen замахну́цца;
es hágelte Schläge уда́ры пасы́паліся як град;
auf éinen [mit éinem] ~ адны́м уда́рам, адра́зу
2) бой (гадзінніка, барабана і г.д.);
~ zwölf Uhr ро́ўна ў двана́ццаць (гадзін)
3) біццё (сэрца)
4) (апаплексі́чны) уда́р, паралі́ч [разм. пара́люш];
ich war wie vom ~ gerührt мяне́ бы́ццам абухо́м па галаве́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
überráschen vt (mit D, durch A)
1) здзіўля́ць, ура́жваць (чым-н.);
ich war aufs ángenehmste überráscht гэ́та было́ для мяне́ прые́мнай нечака́насцю;
er überráschte uns durch séinen Besúch яго́ візі́т быў для нас нечака́насцю;
ich lásse mich gern ~ я люблю́ сюрпры́зы
2) заспе́ць зняна́цку;
j-n bei fríscher Tat ~ заспе́ць каго́-н. на ме́сцы злачы́нства
3) вайск. ашаламі́ць, нане́сці нечака́ны ўда́р
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wáchsen* I vi (s)
1) расці́;
sich (D) den Bart ~ lássen* адпусці́ць бараду́
2) расці́, узраста́ць, павялі́чвацца;
die Árbeit wächst éinem únter den Händen рабо́ты стано́віцца ўсё больш;
die Árbeit wächst mir über den Kopf у мяне́ рабо́ты па го́рла
3):
er ist díeser Sáche (D) nicht gewáchsen гэ́та яму́ не па плячу́;
sie wáren einánder gewáchsen яны́ былі́ ва́ртыя адзі́н аднаго́ [не ўступа́лі адзі́н аднаму́]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
odmawiać
odmawia|ć
незак.
1. (komu czego) адмаўляць;
nie ~ć pomocy — не адмаўляць у дапамозе;
~ć zgody — не пагадзіцца;
~ć komu rozumu — адмаўляць каму ў розуме; не прызнаваць у кім розуму;
nogi ~ją mi posłuszeństwa — у мяне ногі не слухаюцца;
~ć sobie czego — адмаўляць сабе ў чым;
2. гаварыць; прамаўляць;
~ć pacierze (modlitwę) — гаварыць (чытаць) пацеры (малітву)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pokój
I pok|ój {,~oju}
м. пакой;
~ój jadalny — сталовая;
~ój sypialny — спальня;
~ój nauczycielski — настаўніцкі пакой;
wynająć ~ój — наняць (зняць) пакой
II pok|ój {~oju}
м.
1. мір;
zawrzeć ~ój — заключыць мір;
zerwać ~ój — парушыць мір;
2. спакой, супакой;
daj mi ~ój! — не чапай мяне!; дай мне спакой!;
niech odpoczywa w ~oju — хай спачывае ў спакоі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
moc
ж.
1. сіла, моц;
zachowywać moc юр. заставацца ў сіле;
na ~y uchwały — згодна з рашэннем;
tracić moc obowiązującą — страчваць моц (сілу);
to nie w mojej ~y — гэта не ў маіх сілах; гэта не ад мяне залежыць;
2. магутнасць;
moc produkcyjna — вытворчыя магутнасці;
moc roztworu — мацунак раствору;
3. процьма; мноства;
moc ludzi — процьма народу (людзей)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
gryźć
gry|źć
незак.
1. грызці, кусаць;
pies ~zie kość — сабака грызе костку;
~źć wargi ze zdenerwowania — кусаць вусны ад хвалявання;
2. дзерці; пячы;
dym ~zie w oczy — дым выядае (есць) вочы;
3. перан. мучыць;
sumienie mnie ~zie — мяне мучыць (грызе) сумленне;
co cię ~zie? — што з табой?;
~źć ziemię разм. парыць зямлю; ляжаць у магіле
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
most
[moʊst]
1.
adj.
найвышэ́йшая ступе́нь ад much і many)
1) найбо́льшы (пра ча́стку, ко́лькасьць)
most people — бальшыня́ людзе́й
2) ама́ль усе́
Most children like candies — Ама́ль усе́ дзе́ці лю́бяць цуке́ркі
3) for the most part — перава́жна; бо́льшай ча́сткай; звыча́йна
2.
n.
бальшыня́, бо́льшасьць f.
most of them — бальшыня́ зь іх
3.
adv.
1) найбо́льш, найбо́лей
What most annoys me — Што найбо́льш злуе́ мяне́
2) ве́льмі
His speech was most convincing — Яго́ная прамо́ва была́ ве́льмі перакана́ўчая
3) most beautiful — са́мы прыго́жы, найпрыгажэ́йшы
4) most likely — найбо́льш праўдападо́бна, ма́быць
•
- at the most
- make the most of
- This is the most we can say
- get the most out of
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)