ПРЫМЫКА́ННЕ,
від падпарадкавальнай сінтаксічнай сувязі паміж членамі словазлучэння, пры якой незмяняльныя
Літ.:
Беларуская граматыка Ч. 2. Сінтаксіс.
А.Я.Міхневіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПРЫМЫКА́ННЕ,
від падпарадкавальнай сінтаксічнай сувязі паміж членамі словазлучэння, пры якой незмяняльныя
Літ.:
Беларуская граматыка Ч. 2. Сінтаксіс.
А.Я.Міхневіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
In pertusum ingerere dicta dolium
Кідаць
Бросать слова в бездонную бочку.
Гл.: Dare verba...
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
крыла́ты
○ ~тыя
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
недака́заны
1.
2.
3. в знач.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АМФІБАЛІ́Я (ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
каміса́раў, ‑ава.
Які належыць камісару.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
здзе́клівы, ‑ая, ‑ае.
Які выражае, заключае ў сабе здзек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
непрадукты́ўны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — такі, пры дапамозе якога не ўтвараюцца новыя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стэнаты́пія, ‑і,
Пісьмо на спецыяльнай стэнаграфічнай пішучай машынцы, якая друкуе склады і цэлыя
[Ад грэч. stenos — вузкі, цесны і typos — адбітак.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шырокавядо́мы, ‑ая, ‑ае.
Які мае шырокую вядомасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)