prefer

[prɪˈfɜ:r]

v., -rr -

1) аддава́ць перава́гу; мець за ле́пшае

2) рабі́ць хо́даньне, падава́ць ска́ргу

to prefer a claim to property — заяві́ць прэтэ́нзію на ўла́снасьць

3) наклада́ць (штраф)

to prefer charges of speeding — накла́сьці штраф за празьме́рна ху́ткую язду́

4) павыша́ць а́нгам), прасо́ўваць (-ца) напе́рад (на слу́жбе)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vocal

[ˈvoʊkəl]

1.

adj.

1) галасавы́

vocal organs — галасавы́я о́рганы

2) вака́льны

vocal music — вака́льная му́зыка

3) які́ ма́е го́лас

Men are vocal beings — Лю́дзі — істо́ты з го́ласам

4) галасьлі́вы, гаваркі́

to be vocal — падава́ць го́лас, быць гаваркі́м

2.

n.

1) гало́сны гук

2) вакал -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gerchtlich

1. a судо́вы;

ine ~e Verhndlung слу́ханне спра́вы ў судзе́;

auf ~em Wge у судо́вым пара́дку

2. adv у судо́вым пара́дку;

ggen j-n ~ vrgehen* падава́ць на каго́-н. у суд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

простира́тьI несов. (к простере́ть)

1. (протягивать) выця́гваць; (руки для рукопожатия) праця́гваць; (подавать) падава́ць; (распростирать) распасціра́ць;

стари́к простира́ет свои́ ру́ки к огню́ стары́ выця́гвае свае́ ру́кі да агню́;

простира́ть объя́тия распасціра́ць абды́мкі;

2. перен. (устремлять) распасціра́ць; (расширять) пашыра́ць; (направлять) накіро́ўваць; (обращать) звярта́ць;

простира́ть далеко́ свои́ тре́бования распасціра́ць далёка свае́ патрабава́нні.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стол м.

1. Tisch m -(e)s, -e;

пісьмо́вы стол Schribtisch m;

перасо́ўны стол Rlltisch m;

запраша́ць да стала́ zu Tisch btten* [rfen*];

се́сці за стол sich an den Tisch stzen, zu Tisch ghen*;

сабра́ць на стол den Tisch dcken;

падава́ць на стол uftragen* vt, uftischen vt;

падава́ць пры стале́ bei Tsche ufwarten [bedenen];

прыбра́ць са стала́ den Tisch bräumen, (den Tisch) bdecken;

2. (ежа) Kost f -, Küche f -;

дама́шні стол Hus(manns)kost f, häusliche Kost;

дыеты́чны стол Diätkost f;

стол і кватэ́ра Kost und Logis [lo´ʒi:];

3. (аддзяленне ва ўстанове):

а́драсны стол Adrssenbüro n -s, -s;

па́шпартны стол bteilung für Pass- und Mldewesen;

стол даве́дак uskunftsbüro n -s, -s, uskunft f -;

стол знахо́дак Fndbüro n;

стол зака́заў (у магазіне) Bstelldienst m -es, -e, Bestlldienstabteilung f -, -en, bteilung Kndendienst m;

стол перамо́ў Vrhandlungstisch m

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kommndo n -s, -s

1) кама́нда (загад);

das ~ führen кама́ндаваць;

ein ~ gben* падава́ць кама́нду;

ein ~ usführen выко́нваць кама́нду;

auf ~ па кама́ндзе [зага́ду]

2) вайск. кама́ндаванне

3) кама́нда (падраздзяленне)

4) камп. каманда́ (з дыялогавага манітора)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

да́та ж. Dtum n -s, -ten; Zitpunkt m -es, -e; Zitangabe f -, -n;

да́ты жыцця́ Lbensdaten pl;

да́та плацяжу́ фін. Dtum der Zhlung;

вызнача́ць да́ту Dtum bestmmen;

падава́ць да́ту Dtum ngeben;

памяча́ць да́ту Dtum stzen;

паста́віць да́ту das Dtum stzen;

на праця́гу … дзён з да́ты атрыма́ння камерц. im Lufe von … Tgen ab dto des Erhlts;

яка́я сёння да́т? der wevielte ist hute?, wlches Dtum hben wir hute?

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

table

[teɪbəl]

1.

n.

1) стол стала́ m.

2) стол (е́жа)

3) таблі́ца f., ро́ўная паве́рхня, ро́ўня f.

table of contents — зьмест (сьпіс разьдзе́лаў)

4) драўля́ная, каме́нная пліта́; скрыжа́ль f.

2.

v.t.

1) адклада́ць разгля́д (зако́напрае́кту, прапано́вы), кла́сьці пад сукно́

2) Brit. падава́ць на разгля́д (прапано́ву)

- set the table

- under the table

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nbringen* vt

1) прыно́сіць, зано́сіць (што-н. куды-н.)

2) прымацо́ўваць, прыла́джваць, прыладко́ўваць

3) разм. збыва́ць з рук (тавар)

4) падава́ць прашэ́нне

5) размяшча́ць, прыладкава́ць;

sein Geld ~ы́гадна) палажы́ць свае́ гро́шы

6) нане́сці (рану)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

браха́ць, брашу, брэшаш, брэша; незак.

1. Падаваць адрывістыя гукі (пра сабаку, ліса і некаторых іншых звяроў); гаўкаць. Дзесьці далёка брахаў сабака, піснула палявая мыш. Чорны. Яшчэ нават не вельмі позна — у хатах, мусіць, гараць яшчэ агні, на вуліцах сярдзіта брэшуць і выюць сабакі. Якімовіч.

2. перан. Разм. Ілгаць, хлусіць, маніць; паклёпнічаць, нагаворваць, абгаворваць. У Алёнкі пратэст з душы выбіваецца. Хочацца голасна сказаць усім гэтым плеткарам, што яны лгуць, брэшуць! Колас. — Чаго гэта мне брахаць? — націскае плячамі Пеця і падае Вольцы парожнія вёдры. — Я, канешне, мог памыліцца — гэта іншая справа, а брахаць... Вось што: гэта можам праверыць. Ракітны.

3. перан. Груб. Балбатаць, малоць языком, пустасловіць. А так Марцін спявае, брэша з хлопцамі.. — «вясёлы, жыццёвы дзядзька». Брыль. // Гаварыць непрыстойнае. Дня няма, Каб зранку.. [Кузьма] не наліваўся. ..Ідзе па вуліцы, шуміць, Бушуе, брэша і хаміць. Корбан.

•••

На ваду брахаць — прагна, многа, бясконца піць.

На пень брахаць — гаварыць непрыстойнасці, неразумнае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)