антасфе́ра
(ад гр. anthos = кветка + сфера)
сфера ўплыву пахучых залоз асобнай кветкі на дзейнасць насякомых — апыляльнікаў раслін (спажыўцоў яе нектару і пылку).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
буке́т
(фр. bouquet)
1) прыгожа складзеныя ў пучок кветкі;
2) сукупнасць пахавых і смакавых уласцівасцей чаго-н. (напр. б. чаю, б. віна).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАЛЯКВЕ́ТНІК,
лістападобныя покрыўныя органы кветкі, якія акружаюць тычынкі і песцік. У падвоенага К. (званочак) вонкавыя зялёныя лісцікі — чашачка, унутр. ярка афарбаваныя — вяночак. Просты К. складаецца з аднолькавых па афарбоўцы лісткоў (у лілеі). Бывае ярка афарбаваны, паходзіць на вяночак і наз. вяночкападобным (у цюльпана), калі К. зялёны і паходзіць на чашачку то наз. чашачкападобным (у крапівы). У некат. відаў К. адсутнічае (у вярбы, ясеня), таму кветкі наз. голымі ці бяспокрыўнымі.
т. 7, с. 497
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
field2 [fi:ld] adj.
1. палявы́;
field flowers палявы́я кве́ткі;
field mice палявы́я мы́шы
2. палявы́, які́ выконваецца ў палявы́х умо́вах паза лабарато́рыяй;
a field test паляво́е выпрабава́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
droop [dru:p] v.
1. вя́нуць, ні́кнуць (пра кветкі, расліны і да т.п.)
2. апуска́ць;
droop one’s head паве́сіць галаву́
3. па́даць ду́хам, журы́цца;
His spirits drooped. Ён зажурыўся.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wither [ˈwɪðə] v.
1. вя́нуць, со́хнуць;
The flowers withered in the heat. Кветкі завялі ад cпякоты.
2. зніка́ць, адыхо́дзіць;
Her beauty withered. Яе прыгажосць знікла.
3. спапяля́ць (позіркам)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
цвет, -у, М цве́це, м.
1. зб. Кветкі на раслінах і дрэвах у перыяд цвіцення.
Цвету было многа на яблыні, а яблыкаў няма.
Ліпавы ц. лечыць прастуду.
2. Час цвіцення.
Здарылася гэта, калі вішні былі ў цвеце.
3. перан., чаго. Лепшая, перадавая частка чаго-н.
Ц. моладзі.
4. перан. Росквіт сіл, гады маладосці.
Памёр у цвеце сіл.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
атулі́цца, атулюся, атулішся, атуліцца; зак.
Ахутацца, ахінуцца. Залацеюць на першых праменнях сонца пяскі Сухіх грудоў, сівым туманам атулілася Гнілое балота. Колас. У вадзіцы у крынічнай Чысценька памыйся, Прыбярыся ў кветкі-краскі, Сонцам атуліся. Купала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адшлёпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм.
1. каго. Надаваць каму‑н. плескачоў. Бабуля толькі што адшлёпала.. [Дзіму] за патаптаныя на клумбе кветкі. Гарбук.
2. Прайсці якую‑н. адлегласць па гразі. Пятнаццаць кіламетраў адшлёпаў па бездаражы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
на́квець, ‑і, ж.
Абл. Кветкі, якія пачынаюць распускацца; цвіценне раслін. Падымае наквець сонны бэз, Каб сказаць, што кветак будзе многа. Шушкевіч. Вятры шумяць у полі, І дрэмле ў наквеці На схонах ніў сяло. Трус.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)