ГО́ ЙНЕБУРГ (Heuneburg),
гарадзішча познагальштацкага і раннелатэнскага часу (6—5 ст. да н. э.) на мысе Гойнебург левага берага верхняга Дуная каля г. Рыдлінген (Германія). Вылучана 5 асн. буд. фаз. У пач. 2-й фазы (6 ст. да н. э.) частка гарадзішча перабудавана ў грэч. стылі, на каменным падмурку пабудавана з цэглы-сырцу сцяна выш. 4 м (упершыню ў парэччы Дуная) з вежападобнымі бастыёнамі. З грэч. г. Масалія сюды прывозілі амфары для віна і чорнафігурную кераміку. Магчыма, Гойнебург быў замкам мясц. уладароў, бо непадалёку ад яго выяўлены княжацкія пахаванні (курган Гохміхеле і інш. ).
А.В.Іоў .
т. 5, с. 321
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бардо́
(фр. bordeaux, ад Bordeaux = назва французскага горада)
1) гатунак чырвонага віна ;
2) цёмна-чырвоны колер.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хе́ рас
(ад ісп. Jeres de la Frontera = назва горада ў Іспаніі)
сорт белага моцнага вінаграднага віна .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Fú der n
1) воз (сена, саломы )
2) вялі́ кая бо́ чка, бары́ ла (для віна )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прыты́ чына ’збег непрыемных, нечаканых абставін’; ’дамаганне, прэтэнзія’ (Нас. ). Укр. прити́ чина ’перашкода, затрымка’; ’здарэнне, прыгода’; ’прычына’, рус. ярасл. притычи́ на ’прычына; віна ’. Ад прытыка́ цца ’сутыкацца’. Да тыкаць (гл.). Параўн. пры́ тча (гл.), рус. при́ тка ’нечаканае здарэнне, прыгода’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
brimful
[,brɪmˈfʊl]
adj.
по́ ўны да ве́ рху або́ да беражко́ ў, паўню́ ткі
a glass brimful of wine — паўню́ ткая ча́ рка віна́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
nieporównany
непараўнаны, непараўнальны;
nieporównany szermierz — непараўнаны фехтавальшчык;
nieporównany smak wina — непараўнальны смак віна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
bukiet, ~u
м.
1. букет;
2. букет, водар;
bukiet wina — букет (водар) віна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
cabernet
м. kaberné ] кабернэ (гатунак чырвонага віна
kieliszek oryginalnego ~a — келіх сапраўднага кабернэ
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
панабіра́ цца , ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак. Разм.
1. Набрацца, набыць што‑н. — пра ўсіх, многіх. Божухна-бацюхна! Дзе .. [жанчыны] панабіраліся гэткага спрыту. Зарэцкі .
2. Неадабр. Напіцца гарэлкі, віна — пра ўсіх, многіх. [Паліцэйскія] да таго панабіраліся, што адзін па другога пачалі сабакамі брахаць. Гурскі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)