charity [ˈtʃærəti] n.
1. міласэ́рнасць; чу́ласць, спага́длівасць; спачува́нне, спага́да
2. дабрачы́ннасць; дабрачы́ннае тавары́ства, дабрачы́нная ўстано́ва
♦
charity begins at home хто дба́е аб сваёй радні́, той не забу́дзе пра чужы́х
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
dot1 [dɒt] n. кро́пка
♦
on the dot infml якра́з у той мо́мант; дакла́дна;
on the dot of seven/at seven on the dot infml ро́ўна а сёмай гадзі́не
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
баранава́льшчык, ‑а, м.
Той, хто барануе. Запыленыя з ног да выгараўшых валасоў баранавальшчыкі.. былі падобны да шахцёраў. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́шчарка, ‑і, ДМ ‑рцы; Р мн. ‑рак; м. і ж.
Разм. Той, хто часта шчэрыць зубы; выскаляка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
версіфіка́тар, ‑а, м.
Уст. Паэт, які добра валодае тэхнікай вершаскладання. // Іран. Той, хто піша беззмястоўныя ці бяздарныя вершы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вынахо́днік, ‑а, м.
Той, хто вынайшаў што‑н. новае або займаецца вынаходніцтвам; вынаходца. Рэспубліканская нарада вынаходнікаў і рацыяналізатараў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
авары́йшчык, ‑а, м.
Разм.
1. Той, хто нясе аварыйную службу, ліквідуе аварыі.
2. Нядбайны рабочы, які дапускае аварыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залогатрыма́льнік, ‑а, м.
Той, хто прымае чужую рэч у залог (у 1 знач.) для гарантавання выдадзенай сумы грошай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бязду́шнасць, ‑і. ж.
Уласцівасць бяздушнага; бессардэчнасць. Навошта душу Раскрываць гэтак смела, Калі ў той душы Бяздушнасць засела. Сіпакоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ме́тчык, ‑а, м.
1. Інструмент, якім робяць меткі, знакі.
2. Той, хто ставіць меткі, знакі на чым‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)