alone [əˈləʊn]adj.
1. адзі́н, адна́;
She lives alone. Яна жыве адна.
2. сам, сама́;
The assassin said he had acted alone. Забойца сказаў, што ён дзейнічаў адзін (самастойна).
3. адзіно́кі, само́тны;
Jane felt all alone in the world. Джэйн адчула сябе вельмі адзінокай.
4. : The gloves alone cost ₤50. Толькі пальчаткі каштавалі ₤50.
♦
go it alone дзе́йнічаць самасто́йна (без дапамогі іншых);
leave/let smb. alone пакі́нуць у спако́і; не чапа́ць;
Leave him alone! Не чапай яго!;
let alone не ка́жучы (ужо́) пра;
There isn’t enough room for us, let alone any guests. Нам самім мала месца, не кажучы ўжо пра гасцей;
stand alone
1) быць самасто́йным/самадастатко́вым
2) быць/стая́ць асо́бна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
none1 [nʌn] pron.
1. ніхто́, нішто́, ні адзі́н/ніво́дзін; ні адна́/ніво́дная;
next to none ама́ль нічо́га, ве́льмі ма́ла;
None of them has/have come back yet. Ні адзін з іх яшчэ не вярнуўся;
None of this concerns me. Усё гэта мяне не тычыцца;
It’s none of your business. infml Гэта не твая справа.
2. ніко́лькі; нічу́ць, ані́; ні кро́плі;
She is aware, none better, that… Ніхто лепш за яе не ведае, што…;
None of that now! Хопіць!;
None of your impudence! Не смей гаварыць дзёрзкасці!
♦
none but lit. то́лькі; ніхто́/нішто́ акрамя́;
none other than не што і́ншае, як; не хто і́ншы, як;
He is second to none. Яму няма роўных.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
one1 [wʌn] num., n. лі́чба адзі́н;
one, two, three… раз, два, тры…;
one and a half паўтара́;
chapter one глава́ пе́ршая;
The baby is only one. Дзіцяці толькі год;
He’ll come at one. Ён прыйдзе а першай гадзіне;
last but one перадапо́шні;
(come) in ones and twos (прыхо́дзіць) па адны́м і па дво́е;
one or two не́калькі; няшма́т;
one day адно́йчы
♦
one after another адзі́н за адны́м;
one and all dated, infml усе́ да аднаго́;
be at one with smb. fml быць заадно́ з кім-н., быць ца́лкам зго́дным з кім-н.;
He looks after number one. Ён дбае толькі пра свае інтарэсы;
It’s all one to me. Мне ўсё роўна.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ино́й
1. (другой) і́ншы, другі́;
не что иное, как… не што і́ншае, як…;
2. (некоторый) некато́ры; і́ншы; (какой-л.) які́-не́будзь;
в ины́х слу́чаях у некато́рых вы́падках;
3. (при противоположении или перечислении) адзі́н; другі́; і́ншы; той;
ино́му челове́ку жа́рко, ино́му хо́лодно аднаму́ (і́ншаму) чалаве́ку го́рача, а друго́му (а і́ншаму) хо́ладна;
4. сущ. і́ншы, -шага м.; некато́ры, -рага м.; адзі́н, род. аднаго́ м., другі́, -го́га м.; той род. таго́ м.;
тот и́ли ино́й той ці і́ншы;
◊
ино́й раз і́ншы раз;
ины́ми слова́ми іна́кш (іна́чай) ка́жучы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адста́ць сов., в разн. знач. отста́ть; (отпасть, отделиться — ещё) отвали́ться;
адзі́н веласіпеды́ст ~та́ў на паўкіламе́тра — оди́н велосипеди́ст отста́л на полкиломе́тра;
ву́чань ~та́ў у вучо́бе — учени́к отста́л в учёбе;
гадзі́ннік ~тае́ — часы́ отстаю́т;
~та́нь ад мяне́ — отста́нь от меня́;
падно́сак ~та́ў — подмётка отста́ла (отвали́лась)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тапі́ць I несов., в разн. знач. топи́ть; (пускать ко дну — ещё) потопля́ть;
т. варо́жыя караблі́ — топи́ть (потопля́ть) вра́жеские корабли́;
падсу́дныя тапі́лі адзі́н друго́га — перен. подсуди́мые топи́ли друг дру́га
тапі́ць II несов. (превращать в жидкое состояние — сало и т.п.) топи́ть; (воск — ещё) пла́вить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адасо́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; заг. адасоб; зак., каго-што.
Аддзяліць, выдзеліць з агульнага, цэлага; паставіць асобна, па-за сувяззю з іншымі. Адасобіць маладняк ад прадукцыйнай жывёлы. Адасобіць адзін працэс ад другога. // Выдзеліць які‑н. даданы член сказа ў гаворцы паўзамі і інтанацыяй, а на пісьме — знакамі прыпынку. Адасобіць акалічнасць, выражаную дзеепрыслоўным словазлучэннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адно́лькавы, ‑ая, ‑ае.
Такі, які нічым не адрозніваецца ад іншых, такі самы. [Полаг:] — У аднолькавым мы становішчы былі пасля акупацыі. Адны галавешкі ды каміны засталіся. Шамякін. І аднолькавае гора У нас некалі было, І адзін і той жа вораг, І адно і тое ж зло. Астрэйка. // Які ніколькі не змяніўся; такі, як заўсёды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кара́скацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Разм. Тое, што і карабкацца. Нехта таропка караскаўся на бярозу, каб спрытней сачыць за самалётамі. Лынькоў. // З цяжкасцю прабірацца праз што‑н., выбірацца адкуль‑н. [Хлопцы] праціскаліся, караскаліся, скакалі з купіны на купіну, загразалі, выцягвалі адзін аднаго, пакуль... зноў не ўбачылі возера. Маўр. Трактары караскаліся ўгору і буксавалі... Няхай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гі́льдыя, ‑і, ж.
1. У сярэдневяковай Еўропе — аб’яднанне купцоў або рамеснікаў, якое абараняла інтарэсы або цэхавыя прывілеі сваіх членаў.
2. У царскай Расіі — адзін з трох саслоўнападатковых разрадаў, на якія падзялялася купецтва ў залежнасці ад велічыні капіталу. Купец першай гільдыі.
•••
Першай гільдыі — пра чалавека з крайнім праяўленнем якіх‑н. якасцей. Штукар першай гільдыі.
[Ад ням. Gilde — таварыства.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)