Кулды́баць ’кульгаць, паволі ісці’ (Нас.). Гл. калдыбаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Курду́пы ’кароткахвосты, прыземісты’ (Нас., Бяльк.). Гл. курдупель.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кы́зя ’казяўка’ (Нас.). Гл. кызь і казяўка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́гаць ’крычаць, пішчаць’ (Нас.). Гл. ківі, кігікаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́каць ’хіхікаць’ (Нас.). Да хікаць з хіхікаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кіндзюхі́ ’кішкі, вантробы’ (Нас.). Гл. кіндзюк, кендзюх.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абмо́ва (Нас.) < польск. obmowa (Кюнэ, Poln., 81).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абшны́парыць ’абмацаць, абшукаць’ (Нас., Касп.). Гл. шныпар.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абшчэ́пліваць ’абдымаць моцна’ (Нас. Доп.). Гл. абшчапіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адпа́каць ’справіць пахаванне нябожчыка’ (Нас.). Гл. пакаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)