Лакамабіль ’паравік’ < рус. локомобиль ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 83).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вадасхо́вішча. Калька з рус. водохранилище (Крукоўскі, Уплыў, 132).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вакалі́зм (БРС). З рус. вокализм (Крукоўскі, Уплыў, 86).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
паве́ў, ‑веву, м.
Лёгкі, слабы парыў ветру; рух у паветры. Лёгкі, ледзь прыкметы павеў свежага ветру крануў нашы твары. В. Вольскі. Паветра ішло насустрач слабымі цёплымі павевамі. Мележ. // Прыкметы чаго‑н. надыходзячага. Павевы рэвалюцыі. □ Незаўважна падплылі павевы восені. Чорны. // перан. Уздзеянне, уплыў чаго‑н. Павевы гісторыі. Гуманістычныя павевы. □ Здавалася, ужо само паветра было насыпана новымі павевамі свежай мыслі. Колас. // перан. Адчуванне чаго‑н. [Шчасце] было блізка,.. [Заранік] чуў павевы яго і — прыскорваў крок. Хадкевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Маха́льны ’тс’, паводле Крукоўскага (Уплыў, 118) — з рус. мовы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вучэ́бны (КТС). Запазычана з рус. учебный (Крукоўскі, Уплыў, 59).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́баршчык. Частковая калька з рус. избиратель (Kpyкоўскі, Уплыў, 118).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вагаўшчы́к (БРС). Калька з рус. весовщик (Крукоўскі, Уплыў, 119).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вадзіцель ’шафёр’ (БРС). З рус. водитель (Крукоўскі, Уплыў, 56).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ва́дкасны (БРС). Калька з рус. жидкостный (Крукоўскі, Уплыў, 119).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)