дыктава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны; незак.

1. Павольна вымаўляць, чытаць што-н., каб слухачы маглі запісваць.

Д. тэкст.

2. Прапаноўваць што-н. для безагаворачнага выканання.

Так яму дыктавала сумленне.

|| зак. прадыктава́ць, -ту́ю, -ту́еш, -ту́е; -ту́й; -тава́ны.

|| наз. дыкто́ўка, -і, ДМ -то́ўцы, ж. (да 1 знач.).

Пісаць пад дыктоўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

флане́ль ж. тэкст. Flanéll m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

шта́пель м. тэкст. Zéllwolle f -; Stápelfaser f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

эла́стык м. тэкст. Stretch [strɛʧ] m -(e)s, -es

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

каверко́т м. тэкст. Covercoat [´kɔvərˏko:t] m - і -s, -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

баты́ст м. тэкст. Batíst m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

муслі́н м. тэкст. Musselín m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наво́й м. тэкст. Kéttbaum m -(e)s, -bäume

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аўтэнты́чны

(польск. autentyczny < лац. authenticus, ад гр. authentikos)

дакладны, адпаведны арыгіналу (напр. а. тэкст).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэлефанагра́ма

(ад тэлефон + -грама)

паведамленне, тэкст якога дыктуецца па тэлефоне і запісваецца пры прыёме.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)