airy [ˈeəri] adj.
1. по́ўны паве́тра; прасто́рны;
a large airy room прасто́рны пако́й
2. лёгкі, эфі́рны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
indispensable [ˌɪndɪˈspensəbl] adj. (to) (абсалю́тна) неабхо́дны; незаме́нны;
Air is indispensable to life. Паветра неабходна для жыцця.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
puff1 [pʌf] n.
1. вы́дых
2. заця́жка (пры курэнні)
3. струме́нь паве́тра
4. клуб (ды́му)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
salubrious [səˈlu:briəs] adj. fml здаро́вы, кары́сны, гаю́чы;
a salubrious climate здаро́вы клі́мат;
salubrious air гаю́чае паве́тра
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
АНАКСІМЕ́Н (Anaximenēs) з Мілета
(каля 588 — каля 525 да н.э.),
старажытнагрэчаскі філосаф-матэрыяліст. Вучань Анаксімандра. Першаасновай усяго лічыў паветра: рэчы ўзнікаюць дзякуючы розным ступеням згушчэння паветра (утварэнне вады, зямлі, камення і інш.) або яго разрэджвання (утварэнне агню). Паводле Анаксімена, душа — гэта паветра, якое «атрымлівае» цела (працэс дыхання зберагае жыццё). Вызначыў розніцу паміж нерухомымі зоркамі і планетамі. Даў блізкае да навуковага тлумачэнне зацьменняў Сонца і Месяца.
т. 1, с. 332
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАВЕТРАПАДАГРАВА́ЛЬНІК,
цеплаабменны апарат для награвання паветра, якое праходзіць праз яго. Выкарыстоўваецца ў сістэмах паветранага ацяплення, прыточнай вентыляцыі, кандыцыяніравання паветра, у кацельных устаноўках цеплавых электрастанцый, у прамысл. пячных агрэгатах і інш. У П. для ацяплення і вентыляцыі паветра падаграваецца з дапамогай каларыфераў гарачай вадой ці парай (найб. пашырана), а таксама гарачым газам і эл. токам. П., што выкарыстоўваюцца ў прам-сці, падзяляюцца на рэгенератары і рэкуператары.
т. 11, с. 469
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
до́ступ, -у, м.
1. Праход, магчымасць пранікнення куды-н.
Няма доступу да крэпасці.
Д. свежага паветра ў памяшканне.
2. Дазвол на наведванне з якой-н. мэтай.
Д. наведвальнікаў у бальніцу.
Д. у архіў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гарачыня́, -і́, ж.
1. Гарачае, моцна нагрэтае паветра.
У хаце была г.
Ну і г. сёлета ў ліпені!
2. Цеплыня арганізма, выкліканая прылівам крыві ў час моцнага душэўнага ўзбуджэння.
Усё цела налілося гарачынёй.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кісларо́д, -у, М -дзе, м.
Хімічны элемент, празрысты бясколерны газ, які ўваходзіць у склад паветра і неабходны для дыхання і гарэння.
|| прым. кісларо́дны, -ая, -ае.
Кіслароднае галаданне (востры недахоп кіслароду ў арганізме; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
праду́ха, -і, ДМ -ду́се, мн. -і, -ду́х, ж. (разм.).
1. Адтуліна для выхаду паветра.
П. ў склепе.
2. Тое, што дае выхад пачуццям, імкненням і пад.
Працуеш як вол, а прадухі ніякай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)