смяшлі́вы, -ая, -ае.

1. Схільны часта смяяцца, якога можна лёгка рассмяшыць.

С. чалавек.

2. Які выражае гатоўнасць да смеху.

С. позірк.

С. твар.

3. Пра настрой: такі, пры якім усё здаецца смешным, увесь час хочацца смяяцца.

|| наз. смяшлі́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ма́ркі ’які лёгка робіцца брудным’ (ТСБМ, Нас.), драг. марке́й ’тс’ (КЭС), ма́ркасць ’бруд’ (Нас.). Да мара́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

успрыма́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Які лёгка і хутка ўспрымае, засвойвае што‑н. Успрымальны розум. □ Моладзь вельмі ўспрымальная і многае з таго, што бачыла, пра што прачытала, імкнецца зрабіць на практыцы. Філімонаў.

2. Які лёгка падвяргаецца захворванням. Успрымальны да інфекцыйных хвароб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

catchy [ˈkætʃi] adj.

1. лёгказапаміна́льны;

a catchy song пе́сня, яку́ю лёгка запо́мніць

2. кі́дкі; які́ прыцягвае ўва́гу

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

highly strung [ˌhaɪliˈstrʌŋ] adj. BrE нерво́вы, узру́шлівы, які́ лёгка ўзбуджа́ецца;

She is highly strung. Яе нервы напружаны.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

здзе́рціся, здзярэцца; пр. здзёрся, здзерлася і здзёрлася; зак.

Тое, што і садрацца. Лыка лёгка здзёрлася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рассячы́ся і рассе́кчыся, ‑сячэцца; ‑сякуцца; пр. рассекся, ‑лася; зак.

Раздзяліцца на часткі. Палена лёгка рассеклася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жа́ртам прысл.

1. schrzend, im [zum] Scherz;

не жа́ртам hne Spaß, im Ernst;

2. (лёгка) spelend, mühelos

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

bad sailor, poor sailor

чалаве́к, лёгка пада́тлівы марско́й хваро́бе

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

softy

[ˈsɔfti]

n., pl. softies, informal

мяккаце́лы, яко́га лёгка абдуры́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)