вы́муляць

‘выцадзіць, сказаць павольна, неахвотна што-небудзь; устрывожыць, змучыць каго-небудзь, зрабіць турботы каму-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́муляю вы́муляем
2-я ас. вы́муляеш вы́муляеце
3-я ас. вы́муляе вы́муляюць
Прошлы час
м. вы́муляў вы́мулялі
ж. вы́муляла
н. вы́муляла
Загадны лад
2-я ас. вы́муляй вы́муляйце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́муляўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нападда́ць

‘нападдаць што-небудзь (нападдаць стос кніг), каму-небудзь (нападдаць усім), чым-небудзь (нападдаць нагой)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нападда́м нападдадзі́м
нападдамо́
2-я ас. нападдасі́ нападдасце́
нападдасцё́
3-я ас. нападда́сць нападдаду́ць
Прошлы час
м. нападда́ў нападдалі́
ж. нападдала́
н. нападдало́
Загадны лад
2-я ас. нападда́й нападда́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час нападда́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нара́зіць

‘надакучыць, прычыніць прыкрасць каму-небудзь; падвесці каго-небудзь пад што-небудзь (наразіць каго-небудзь на рызыку)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нара́жу нара́зім
2-я ас. нара́зіш нара́зіце
3-я ас. нара́зіць нара́зяць
Прошлы час
м. нара́зіў нара́зілі
ж. нара́зіла
н. нара́зіла
Загадны лад
2-я ас. нара́зь нара́зьце
Дзеепрыслоўе
прош. час нара́зіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

насуро́чыць

‘прынесці няшчасце, пашкодзіць каму-небудзь, чаму-небудзь (насурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. насуро́чу насуро́чым
2-я ас. насуро́чыш насуро́чыце
3-я ас. насуро́чыць насуро́чаць
Прошлы час
м. насуро́чыў насуро́чылі
ж. насуро́чыла
н. насуро́чыла
Загадны лад
2-я ас. насуро́ч насуро́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час насуро́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пад’яхе́рваць

‘ліслівіць перад кім-небудзь, падманваць каго-небудзь ліслівасцю (пад'яхерваць каму-небудзь, пад'яхерваць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пад’яхе́рваю пад’яхе́рваем
2-я ас. пад’яхе́рваеш пад’яхе́рваеце
3-я ас. пад’яхе́рвае пад’яхе́рваюць
Прошлы час
м. пад’яхе́рваў пад’яхе́рвалі
ж. пад’яхе́рвала
н. пад’яхе́рвала
Загадны лад
2-я ас. пад’яхе́рвай пад’яхе́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пад’яхе́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пад’яхе́рыць

‘паліслівіць перад кім-небудзь, падмануць каго-небудзь ліслівасцю (пад'яхерыць каму-небудзь, пад'яхерыць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пад’яхе́ру пад’яхе́рым
2-я ас. пад’яхе́рыш пад’яхе́рыце
3-я ас. пад’яхе́рыць пад’яхе́раць
Прошлы час
м. пад’яхе́рыў пад’яхе́рылі
ж. пад’яхе́рыла
н. пад’яхе́рыла
Загадны лад
2-я ас. пад’яхе́р пад’яхе́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час пад’яхе́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ссуро́чыць

‘прынесці няшчасце, пашкодзіць каму-небудзь, чаму-небудзь (ссурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ссуро́чу ссуро́чым
2-я ас. ссуро́чыш ссуро́чыце
3-я ас. ссуро́чыць ссуро́чаць
Прошлы час
м. ссуро́чыў ссуро́чылі
ж. ссуро́чыла
н. ссуро́чыла
Загадны лад
2-я ас. ссуро́ч ссуро́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час ссуро́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тархану́ць

‘тархануць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення (каму-небудзь у што-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. тархану́ тарханё́м
2-я ас. тархане́ш тарханяце́
3-я ас. тархане́ тархану́ць
Прошлы час
м. тархану́ў тархану́лі
ж. тархану́ла
н. тархану́ла
Загадны лад
2-я ас. тархані́ тархані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час тархану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ула́снасць, -і, ж.

1. Маёмасць, якая належыць каму-н.

Дзяржаўная ў.

2. Прыналежнасць каго-, чаго-н. каму-, чаму-н. з правам распараджэння.

Прыватная ў. на зямлю.

Набыць што-н. ва ў.

Права ўласнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уступі́ць², -уплю́, -у́піш, -у́піць; -у́плены; зак.

1. каго-што каму. Добраахвотна адмовіцца на карысць іншага.

У. свае пазіцыі.

У. месца.

У. дарогу каму-н.

2. каму-чаму і без дап. Пайсці на ўступкі, згадзіцца з чым-н.

У. просьбам.

3. каму-чаму ў чым. Аказацца горшым за каго-, што-н. у якіх-н. адносінах.

Ён нікому не ўступіць у храбрасці.

Яго веды не ўступяць вашым.

4. што каму. Прадаць або, прадаючы, аддаць дзешавей.

У. рэч за пяцьдзясят рублёў.

|| незак. уступа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. усту́пка, -і, ДМ -пцы, ж. (да 1, 2 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)