шо́ргнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да шоргаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шамята́ць

‘шамацець, шоргаць, шастаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шамячу́ шаме́чам
2-я ас. шаме́чаш шаме́чаце
3-я ас. шаме́ча шаме́чуць
Прошлы час
м. шамята́ў шамята́лі
ж. шамята́ла
н. шамята́ла
Загадны лад
2-я ас. шамячы́ шамячы́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час шаме́чучы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зашо́рхаць

‘пачаць шорхаць - шоргаць, шаркаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зашо́рхаю зашо́рхаем
2-я ас. зашо́рхаеш зашо́рхаеце
3-я ас. зашо́рхае зашо́рхаюць
Прошлы час
м. зашо́рхаў зашо́рхалі
ж. зашо́рхала
н. зашо́рхала
Загадны лад
2-я ас. зашо́рхай зашо́рхайце
Дзеепрыслоўе
прош. час зашо́рхаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

szurać

незак. перасоўваць з шумам; шоргаць, шаркаць;

szurać nogami — шоргаць (шаркаць) нагамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

шорг, выкл. у знач. вык.

Разм. Ужываецца паводле знач. дзеясл. шоргаць — шоргнуць. Сядзеў ціхенька, а потым — шорг нагой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

швэ́ркаць

‘гаварыць, вымаўляць што-небудзь і без прамога дапаўнення; сноўдаць; шоргаць, шаркаць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. швэ́ркаю швэ́ркаем
2-я ас. швэ́ркаеш швэ́ркаеце
3-я ас. швэ́ркае швэ́ркаюць
Прошлы час
м. швэ́ркаў швэ́ркалі
ж. швэ́ркала
н. швэ́ркала
Загадны лад
2-я ас. швэ́ркай швэ́ркайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час швэ́ркаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зашо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць шоргаць. // Прашоргаць. Зашоргалі дзесяткі чаравікаў, і ўвесь атрад умомант стаў у стройную калону. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

schlürfen II vi шо́ргаць (нагамі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

шу́ргаць

‘утвараць шум; хадзіць, не падымаючы ног; абмацваць рукой што-небудзь (без прамога дапаўнення: шоргаць па чым-небудзь); ліць (пра дождж)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шу́ргаю шу́ргаем
2-я ас. шу́ргаеш шу́ргаеце
3-я ас. шу́ргае шу́ргаюць
Прошлы час
м. шу́ргаў шу́ргалі
ж. шу́ргала
н. шу́ргала
Загадны лад
2-я ас. шу́ргай шу́ргайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шу́ргаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

schrren vi

1) слі́згаць

2) шо́ргаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)