шнурава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад шнураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sznurować

незак. шнураваць;

sznurować buty — шнураваць чаравікі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

шнурава́нне ср. шнурова́ние, шнуро́вка ж.; см. шнурава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шнурава́цца несов., возвр., страд. шнурова́ться; см. шнурава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шнуро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

1. гл. шнураваць.

2. мн. -і, -ро́вак. Шнур на адзенні, абутку, а таксама само прашнураванае месца.

Распусціць шнуроўку на сукенцы.

|| прым. шнуро́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шнурава́цца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; незак.

1. Шнуруючы, зацягваць на сабе што‑н.

2. Зал. да шнураваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перешнуро́вывать несов.

1. (всё, многое) шнурава́ць;

2. (заново) перашнуро́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

lace​2 [leɪs] v.

1. (up) шнурава́ць

2. аздабля́ць кару́нкамі

3. дадава́ць алкаго́ль або́ нарко́тык у е́жу, ка́ву і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зашнурава́ць ​1, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Сцягнуць шнурком, шнуркамі. Зашнураваць чаравікі. □ Злобіч удзячна глянуў на свайго ад’ютанта і таропкімі рухамі зашнураваў на грудзях плашч-палатку. М. Ткачоў.

зашнурава́ць ​2, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.

Пачаць шнураваць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шнуро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. шнураваць.

2. Р мн. ‑ровак. Шнур або шнурок на якім‑н. адзенні і пад., пэўным чынам размешчаны, працягнуты, а таксама прашнураванае месца. Скрозь слой бруду на блясе цьмяна віднеўся малюнак: бліскучы бот, а побач — чаравік без шнуровак. Карпюк. Шнуроўка колеру зары, Пагляд, што бляск рубінавы, І сарафан агнём гарыць, Каралі — арабініны. Ляпёшкін. // Уст. Частка жаночай сукенкі, якая сцягваецца шнурком; гарсэт. Мураўёўна нізка звесіла галоўку, Бо занадта зацягнулася ў шнуроўку. Багдановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)