шнурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны; незак.
1. што. Сцягваць шнурком.
Ш. чаравікі.
2. што. Прашываць шнурам.
Ш. інвентарную кнігу.
3. Часта хадзіць, ездзіць узад і ўперад (разм.).
Ш. па вёсцы.
|| зак. зашнурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны (да 1 знач.) і прашнурава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; -рава́ны (да 2 і 3 знач.).
|| наз. шнурава́нне, -я, н. і шнуро́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж.
|| прым. шнурава́льны, -ая, -ае (да 2 знач.; спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шнурава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шнуру́ю |
шнуру́ем |
| 2-я ас. |
шнуру́еш |
шнуру́еце |
| 3-я ас. |
шнуру́е |
шнуру́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
шнурава́ў |
шнурава́лі |
| ж. |
шнурава́ла |
| н. |
шнурава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
шнуру́й |
шнуру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
шнуру́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шнурава́ць несов., в разн. знач. шнурова́ть;
ш. чараві́кі — шнурова́ть боти́нки;
ш. інвента́рную кні́гу — шнурова́ть инвента́рную кни́гу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шнурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак.
1. што. Сцягваць, злучаючы, змацоўваючы што‑н. шнурам, шнурком. У мяне быў спецыяльны бандаж, які цяпер, ідучы на работу, я шнуравала моцна, да змогі. Савіцкі.
2. што. Працягваючы шнур, счэпліваць, злучаць што‑н.; нанізваць на шнур. Шнураваць кнігу.
3. Разм. Часта хадзіць, ездзіць і пад. узад і ўперад. Зранку да самага вечара шнураваў Ёсель па мястэчку, непрыкметна заходзіў то да аднаго, то да другога, так што і заўважыць яго было трудна. Колас. Кандрат Сенька, які ў час гутаркі паволі шнураваў ад парога да шафы, раптам крута спыніўся каля стала. Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зашнурава́ць гл. шнураваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прашнурава́ць гл. шнураваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шнурова́ть несов., в разн. знач. шнурава́ць;
шнурова́ть боти́нки шнурава́ць чараві́кі;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шнурава́ны шнуро́ванный; см. шнурава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шнурава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. шнураваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шнурава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад шнураваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)