тума́нный

1. тума́нны;

тума́нная ды́мка тума́нная смуга́;

2. перен. (неясный) цьмя́ны, тума́нны;

тума́нные наде́жды цьмя́ныя (тума́нныя) надзе́і;

тума́нный взгляд цьмя́ны (тума́нны) по́зірк;

тума́нный смысл цьмя́ны (тума́нны) сэнс.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

twilit [ˈtwaɪlɪt] adj., lit. змро́чны, цьмя́ны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Ту́склы ‘цьмяны, без бляску’ (Ласт.), ‘бледны’ (Вруб.). Параўн. укр. ту́склий ‘цьмяны, мутны; смутны’, рус. ту́склый ‘цьмяны, змрочны; непрыкметны; падслепаваты’. Т. зв. элавая форма да дзеясловаў тускнуць, тускнець (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

lacklustre [ˈlækˌlʌstə] adj. BrE цьмя́ны; без бля́ску

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nebulous [ˈnebjələs] adj. fml невыра́зны, няя́сны, цьмя́ны, расплы́вісты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

паме́рклы, ‑ая, ‑ае.

Няяркі, цьмяны. З.. [узгорка] адкрыўся знаёмы малюнак, крыху памерклы пры заходзячым сонцы. Шахавец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нежывы́, -а́я, -о́е.

1. Пазбаўлены адзнак жыцця, мёртвы.

2. Які не адносіцца да жывёльнага ці расліннага свету; неарганічны.

Нежывая прырода.

3. перан. Вялы, пазбаўлены жыццёвых сіл, энергіі.

Н. погляд.

4. перан. Цьмяны, бледны (пра святло, колер і пад.).

Нежывое святло.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

glánzlos a ма́тавы, цьмя́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цьмя́на нареч.

1. ту́скло;

2. перен. нея́сно, тума́нно, сму́тно;

1, 2 см. цьмя́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

цьмя́насць ж.

1. ту́склость;

2. перен. нея́сность, тума́нность, сму́тность;

1, 2 см. цьмя́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)