bunk​2 [bʌŋk] n. infml уцёкі

♦ do a bunk BrE, infml даць дра́ла

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

exodus

м. кніжн. выхад; уцёкі;

exodus do krajów sąsiednich — уцёкі (выхад) у суседнія краіны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ucieczka

ucieczk|a

ж. уцёкі;

ratować się ~ą — ратавацца ўцёкамі;

~a oknem — уцёкі праз акно

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

flight​2 [flaɪt] n. уцёкі

♦

put smb. to flight dated прыму́сіць каго́-н. уцяка́ць;

take flight уцяка́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

getaway

[ˈgetə,weɪ]

n., informal

1) уцёкі pl. only.

2) пача́так, старт спабо́рніцтваў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фу́га

(іт. fuga, ад лац. fuga = бег, уцёкі)

1) паслядоўнае паўтарэнне адной музычнай тэмы некалькімі галасамі;

2) музычны твор, заснаваны на такім паўтарэнні.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

БЕ́ГЛЫЯ, збегі,

групы, сем’і сялян ці асобныя сяляне ў ВКЛ, якія без ведама і дазволу феадала кідалі сваю гаспадарку і патаемна перасяляліся ў інш. месцы (найчасцей у інш. вёскі, гарады). Уцёкі былі адной з пасіўных формаў класавай барацьбы сялян, яны пачасціліся па меры ўвядзення і ўзмацнення прыгону, асабліва ў час заснавання фальваркаў. Сяляне пагранічных ваяводстваў ВКЛ часта ўцякалі за мяжу — у Расію, Прусію, на Украіну. За 2-ю пал. 16—17 ст. сейм Рэчы Паспалітай прыняў каля 20 пастаноў аб уцёках сялян са шляхецкіх маёнткаў у ВКЛ. Каб прадухіліць уцёкі, былі расшыраны паліцэйскія функцыі сельскага войта, уведзена кругавая парука і адпрацоўка паншчыны абшчынай за збеглага, уведзены штрафы за прыём беглых і інш.

т. 2, с. 371

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ізбе́г ’уцякач’ (Нас.), параўн. рус. арханг., паўн. избе́г воды ’канец адліву’, ст.-рус. избѣгъ ’уцёкі’ (1340 г.), ’праход у гарах; месца, дзе можна выйсці’. Відаць, працягвае ст.-рус. избѣгъ — бязафікснае ўтварэнне ад избегати ’ўцякаць’. Гл. бег. У бел. мове перанос назвы дзеяння на асобу па яе схільнасці да адпаведнага дзеяння.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

getaway [ˈgetəweɪ] n. infml уцёкі;

make a quick getaway ху́тка/спры́тна уцячы́;

a getaway car аўтамабі́ль, на які́м рабаўнікі́ ўцяка́юць з ме́сца злачы́нства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

runaway

[ˈrʌnə,weɪ]

n.

1) бягля́к, бягу́н бегуна́ m.; уцяка́ч уцекача́ m.

2) уцёкі pl. only

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)