consolidate [kənˈsɒlɪdeɪt] v. умацо́ўваць, кансалідава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дэмілітарызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., каго-што.

Раззброіць (раззбройваць) дзяржаву, забараніўшы мець ваенную прамысловасць, умацоўваць якую-н. тэрыторыю і трымаць на ёй узброеныя сілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

умацо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да умацавацца.

2. Зал. да умацоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бліндзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Уст. Дадаткова ўмацаваць (умацоўваць) ваенныя збудаванні, караблі і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крепи́ть несов.

1. мацава́ць, умацо́ўваць;

2. мед. скрапля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аса́джваць

‘умацоўваць’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аса́джваю аса́джваем
2-я ас. аса́джваеш аса́джваеце
3-я ас. аса́джвае аса́джваюць
Прошлы час
м. аса́джваў аса́джвалі
ж. аса́джвала
н. аса́джвала
Загадны лад
2-я ас. аса́джвай аса́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аса́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

застасо́ўваць

‘зацвярджаць, умацоўваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. застасо́ўваю застасо́ўваем
2-я ас. застасо́ўваеш застасо́ўваеце
3-я ас. застасо́ўвае застасо́ўваюць
Прошлы час
м. застасо́ўваў застасо́ўвалі
ж. застасо́ўвала
н. застасо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. застасо́ўвай застасо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час застасо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падмацня́ць

‘умацоўваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падмацня́ю падмацня́ем
2-я ас. падмацня́еш падмацня́еце
3-я ас. падмацня́е падмацня́юць
Прошлы час
м. падмацня́ў падмацня́лі
ж. падмацня́ла
н. падмацня́ла
Загадны лад
2-я ас. падмацня́й падмацня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падмацня́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трыва́ліць

‘умацоўваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. трыва́лю трыва́лім
2-я ас. трыва́ліш трыва́ліце
3-я ас. трыва́ліць трыва́ляць
Прошлы час
м. трыва́ліў трыва́лілі
ж. трыва́ліла
н. трыва́ліла
Загадны лад
2-я ас. трыва́ль трыва́льце
Дзеепрыслоўе
цяп. час трыва́лячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

армі́раваць

(лац. armare = умацоўваць)

умацоўваць матэрыял або часткі канструкцыі элементамі з больш трывалага матэрыялу, напр. уводзіць у бетон стальную арматуру, у шкло металічную сетку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)