двая́чыць
‘павялічваць што-небудзь удвая; сумнявацца’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
двая́чу |
двая́чым |
| 2-я ас. |
двая́чыш |
двая́чыце |
| 3-я ас. |
двая́чыць |
двая́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
двая́чыў |
двая́чылі |
| ж. |
двая́чыла |
| н. |
двая́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
двая́ч |
двая́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
двая́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
double4 [ˈdʌbl] adv. у два разы́, удвайне́, удвая́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
падво́іць, -о́ю, -о́іш, -о́іць; -о́ены; зак., што.
1. Павялічыць, узмацніць удвая.
П. вытворчасць мяса.
П. намаганні.
2. Зрабіць што-н. двайным.
П. дратву.
|| незак. падво́йваць, -аю, -аеш, -ае; наз. падво́йванне, -я, н.
|| наз. падвае́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Дубэ́льты ’другія рамы’ (БРС, Сцяшк., Жд. 2). Запазычанне з польск. мовы (dubelt ’удвая’; аб паходжанні гл. пад ду́бальт).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
dwójnasób :
w dwójnasób — удвая;
powiększyć w dwójnasób — павялічыць удвая; падвоіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
podwójnie
удвая; у два разы;
płacić podwójnie — плаціць удвая больш
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
twofold [ˈtu:fəʊld] adv. fml удвая́, удвайне́;
kindness returned twofold дабро́, ве́рнутае ў двайны́м паме́ры
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
zwíefach, zwíefältig
1. a двайны́
2. adv удвая́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
удо́йнасць, ‑і, ж.
1. Здольнасць жывёлы даваць тую або іншую колькасць малака. Правільны догляд за каровамі амаль удвая павысіў іх удойнасць. «Полымя».
2. Тое, што і удой.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вдво́е нареч. (в два раза) у два разы́; (в две части) у дзве сто́лкі; удвайне́, удвая́;
увели́чить вдво́е павялі́чыць у два разы́ (удвайне́, удвая́);
сложи́ть, согну́ть вдво́е скла́сці, сагну́ць у дзве сто́лкі;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)