Сірата Мікалай Мікалаевіч

т. 14, с. 413

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Сірата М. М. 1/180; 3/203; 5/116, 117; 6/153, 155, 230; 7/175, 246, 509; 8/348; 9/531; 10/61, 392, 527, 576; 11/97; 12/457, 464,465, 466, 467

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

бязба́цькавіч, -а, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Той, хто жыве, выхоўваецца без бацькі, сірата.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каза́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Казані.

•••

Казанская сірата гл. сірата.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

безро́дный бязро́дны;

безро́дный сирота́ бязро́дны сірата́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сирота́ сірата́, -ты́ м. и ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bereaved​1 [bɪˈri:vd] n. fml : the bereaved асіраце́лы, сірата́; асіраце́лыя, сіро́ты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

бязро́дны, -ая, -ае.

1. Які не мае або не ведае родных.

Бязродная сірата.

2. перан. Які страціў або парваў сувязь са сваім народам, сваёй краінай.

Б. эмігрант.

|| наз. бязро́днасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Wáise f -, -n сірата́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Dóppelwaise f -, - по́ўны, -ная сірата́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)