hearing [ˈhɪərɪŋ] n.
1. слых; чу́ тнасць
2. слу́ ханне спра́ вы (у судзе )
3. слу́ ханне , выслу́ хванне;
give smb. a hearing вы́ слухаць каго́ -н. , даць вы́ казацца
♦
in/within (smb. ’s) hearing у ме́ жах чу́ тнасці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
аўдые́ нцыя
(лац. слуханне )
афіцыйны прыём у высокапастаўленай асобы.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
АЎСКУЛЬТА́ ЦЫЯ (ад лац. auscultatio слуханне , выслухванне),
метад даследавання ўнутраных органаў выслухваннем. Робіцца вухам ці спец. апаратамі — стэтаскопам або фанендаскопам. Пры аўскультацыі лёгкіх выслухваюць дыхальныя шумы, хрыпы, характэрныя для запаленчых працэсаў у бронхах або лёгачнай тканцы. Па змене тону, шумах у сэрцы мяркуюць пра стан сардэчнай дзейнасці. Артэрыі выслухваюць для вызначэння артэрыяльнага ціску. Аўскультацыя жывата выяўляе наяўнасць перыстальтыкі страўніка і кішэчніка, у цяжарных — сэрцабіцце плода. Аўскультацыяй карыстаюцца і ў ветэрынарыі.
т. 2, с. 89
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verné hmen n
1) слу́ ханне
2):
dem ~ nach о́ дле чу́ так
3) до́ пыт
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
аўды́ т
(англ. лац. слуханне )
праверка фінансавай дзейнасці камерцыйнага прадпрыемства, якая праводзіцца аўдытарам 3.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
rozpoznanie
н.
1. распазнанне; пазнаванне; апазнанне;
2. разведка; абследаванне;
3. дыягназ; вызначэнне (хваробы
4. юр. слуханне (справы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Verhá ndlung f
1) перагаво́ ры, перамо́ вы;
~en é inleiten [á nbahnen] а́ ць перагаво́ ры;
in ~en tré ten* а́ ць у перагаво́ ры
2) юрыд. слу́ ханне (справы ); пасяджэ́ нне суда́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Слу́ хаць ‘успрымаць слыхам’, ‘разглядаць (судовую справу)’, ‘прымаць пад увагу чые-небудзь указанні’ (ТСБМ , Ласт. , Нас. , Шымк. Собр. , Касп. , Байк. і Некр. , ТС , Сл. ПЗБ ), ст.-бел. слухати , слышати , слышети ‘тс’ (Альтбаўэр ). Укр. слу́ хати , рус. слу́ шать , дыял. слу́ хать , польск. słuchać ‘слухаць’, słuszać ‘слухацца’, в.-луж. posłuchać , słušeć , н.-луж. słuchać , słušaś , чэш. slušeti ‘падыходзіць, быць да твару’, славац. slušať , серб.-харв. слушати , славен. slúšati , балг. слу́ шам , макед. слуша , ст.-слав. слоушати Прасл. *sluchati і *slušati < *sluxěti , якія ад *sluchъ ‘слых’ (Фасмер , 3, 679), гл. слых . Адпаведнікі літ. klausýti ‘слухаць, слухацца’, ст.-прус. klausiton ‘пачуць’, ст.- в.-ням. hlosên ‘слухаць, слухацца’; з іншай ступенню вакалізму: ст.-інд. śróṣati ‘ён чуе’, ст.-сакс. hlust ‘слых; вуха; слуханне ’, якія працягваюць і.-е. *kʼleu̯‑s‑ ‘чуць’. Гл. яшчэ Махэк₂ , 558–559; Сной₁ , 583; Глухак , 564; Борысь , 560; ЕСУМ , 5, 310–311.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Слыць ‘быць вядомым; лічыцца знаным, славіцца’ (ТСБМ , Нас. ), ст.-бел. смути ‘лічыцца, называцца’ (Ст.-бел. лексікон ). Параўн. укр. сли́ ти ‘славіцца’, рус. слыть ‘тс’, стараж.-рус. слути ‘звацца’, ст.-польск. słuć , чэш. slouti , славац. sluť ‘тс’, славен. slúti ‘славіцца’, серб.-харв. слу́ тити ‘прадчуваць, здагадвацца’, макед. слути ‘тс’, ст.-слав. слоути Прасл. *sluti роднаснае лат. sluvêt ‘слыць’, slūt ‘зрабіцца вядомым’, ст.- в.-ням. hlût ‘гучны’, ірл. clunim ‘чую’, лац. clueō , cluēre ‘называцца; быць слаўным’, грэч. λκέω ‘слаўлю, усхваляю’, ст.-інд. śrų́ tḥ ‘слых, вуха, слуханне ’, да і.-е. kʼléu̯ ‘чуць’; гл. Траўтман , 307; Мюленбах-Эндзелін , 3, 942–943; Майргофер , 3, 372–374; Фасмер , 3, 680 з іншай літ-рай; Махэк₂ , 557; Скок , 3, 289–290; Глухак , 564 (лічаць сербска-харвацкае слова вытворным ад *slutъ ‘хто слухае’); Бязлай , 3, 267–268; Борысь , 557–558; ЕСУМ , 5, 301. Далей гл. слава , слова , з якімі яно звязана чаргаваннем галосных.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Termí n m
1) тэ́ рмін;
é inen ~ sté llen [fé stsetzen]а́ чыць тэ́ рмін;
den ~ é inhá lten* ы́ млівацца тэ́ рміну
2) юрыд. слу́ ханне спра́ вы; вы́ клік у суд;
er hat mó rgen ~ о́ выкліка́ юць на за́ ўтра ў суд
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)