карэ́жыць

‘карабаціць, скрыўляць, выгінаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. карэ́жу карэ́жым
2-я ас. карэ́жыш карэ́жыце
3-я ас. карэ́жыць карэ́жаць
Прошлы час
м. карэ́жыў карэ́жылі
ж. карэ́жыла
н. карэ́жыла
Загадны лад
2-я ас. карэ́ж карэ́жце
Дзеепрыслоўе
цяп. час карэ́жачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

крывабо́чыць

‘кланіцца набок; рабіць каго-небудзь, што-небудзь крывабокім, скрыўляць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. крывабо́чу крывабо́чым
2-я ас. крывабо́чыш крывабо́чыце
3-я ас. крывабо́чыць крывабо́чаць
Прошлы час
м. крывабо́чыў крывабо́чылі
ж. крывабо́чыла
н. крывабо́чыла
Загадны лад
2-я ас. крывабо́ч крывабо́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час крывабо́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кукарэ́чыць

‘карабаціць - рабіць што-небудзь карабатым, скрыўляць, выгінаць; выклікаць у каго-небудзь агіду, непрыемнае пачуццё’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кукарэ́чу кукарэ́чым
2-я ас. кукарэ́чыш кукарэ́чыце
3-я ас. кукарэ́чыць кукарэ́чаць
Прошлы час
м. кукарэ́чыў кукарэ́чылі
ж. кукарэ́чыла
н. кукарэ́чыла
Загадны лад
2-я ас. кукарэ́ч кукарэ́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кукарэ́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

wykoślawiać

незак.

1. стоптваць;

2. скрыўляць, крывіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

скрыўле́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. скрыўляць — скрывіць і стан паводле знач. дзеясл. скрыўляцца — скрывіцца.

2. Скрыўленае месца; згіб, крывізна. Ліквідаваць скрыўленне.

3. перан. Ухіленне. адступленне ад правільнага курсу, парушэнне нормы. Скрыўленне лініі партыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wypaczać

незак.

1. скрыўляць;

2. перан. скажаць, перакручваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

караба́ціць, ‑бачу, ‑баціш, ‑баціць; каго-што.

1. Рабіць карабатым; скрыўляць, выгінаць. Языкі полымя ярасна карабацілі абшыўку плоскасці, даставалі ўжо да матора. Алешка.

2. перан. Выклікаць агіду, непрыемнае пачуццё. Але Багдановіча карабаціла ў кніжцы іншае: яна была напісана не з высокіх ідэйных пабуджэнняў, а як помслівенькая скарга. Лойка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

warp [wɔ:p] v.

1. караба́ціць; караба́ціцца; гнуць; гну́цца

2. скрыўля́ць, скрыўля́цца; дэфармава́ць; дэфармава́цца

3. скажа́ць, фальсіфікава́ць; псава́ць;

a warped sense of humour скажо́ны сэнс гу́мару;

warp one’s life сапсава́ць сваё жыццё

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

скрыўля́цца несов.

1. (делаться кривым) искривля́ться, криви́ться, ска́шиваться, перека́шиваться;

2. (о лице) скривля́ться, мо́рщиться;

3. перен. искажа́ться; искривля́ться;

1-3 см. скрыві́цца;

4. страд. искривля́ться, криви́ться, ска́шиваться, перека́шиваться; мо́рщиться; искажа́ться; см. скрыўля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

krümmen

1. vt крыві́ць, скрыўля́ць, згіна́ць;

kéinen Fínger (für A) ~ па́льцам не паварушы́ць (дзеля каго-н., чаго-н.) (тс. перан.)

2. ~, sich

1) выгіна́цца, ку́рчыцца (ад болю)

2) рабале́пстваваць, нізкапакло́ннічаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)