veréinzeln
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
veréinzeln
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
разлучы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| разлучу́ | разлу́чым | |
| разлу́чыш | разлу́чыце | |
| разлу́чыць | ||
| Прошлы час | ||
| разлучы́ў | разлучы́лі | |
| разлучы́ла | ||
| разлучы́ла | ||
| Загадны лад | ||
| разлучы́ | разлучы́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| разлучы́ўшы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
rozłączać
1. раз’ядноўваць;
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
come between
разьдзяля́ць;
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
disjoin
1)
2) разьдзяля́ць, аддзяля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sunder
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
dissociate
адмяжо́ўваць,
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unhinge
1) здыма́ць дзьверы з заве́саў
2) адчапля́ць;
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
unyoke
1) здыма́ць ярмо́
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
rozdzielać
1. дзяліць, раз’ядноўваць;
2.
3. размяркоўваць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)