раздрабні́ць, раздрабня́ць гл. раздрабіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздрабля́ць несов., в разн. знач. раздробля́ть; см. раздрабі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падрабні́ць, ‑драбню, ‑дробніш, ‑дробніць; зак., што.

Скрышыць, раздрабіць на частачкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Растру́шчыць ’раздушыць, раздрабіць’ (ТСБМ, Бяльк.). Гл. трушчыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rozdrobić

зак. раздрабіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

расшчабяні́ць, ‑бяню, ‑беніш, ‑беніць; зак., што.

Спец. Раздрабіць, ператварыць у шчэбень. Расшчабяніць камень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

натру́шчыць, ‑шчу, ‑шыш, ‑плыць; зак., чаго.

Разм. Разбіць, раздрабіць у вялікай колькасці. Натрушчыць талерак. Натрушчыць шкла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздрабле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздрабляць — раздрабіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. раздрабляцца — раздрабіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздро́блены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад раздрабіць.

2. у знач. прым. Разбіты, расколаты на дробныя часткі. Раздроблены мінерал. // Пашкоджаны (пра косць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскрышы́ць, ‑крышу, ‑крышыш, ‑крышыць; зак., што.

Ператварыць у крошкі, расцерці на крошкі; раздрабіць на дробныя часткі. Раскрышыць лусту хлеба. □ Некалькі куль раскрышыла цагліны побач. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)