этыке́т-пістале́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
этыке́т-пістале́т |
этыке́т-пістале́ты |
| Р. |
этыке́т-пістале́та |
этыке́т-пістале́таў |
| Д. |
этыке́т-пістале́ту |
этыке́т-пістале́там |
| В. |
этыке́т-пістале́т |
этыке́т-пістале́ты |
| Т. |
этыке́т-пістале́там |
этыке́т-пістале́тамі |
| М. |
этыке́т-пістале́це |
этыке́т-пістале́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пістале́т-кулямёт м. вайск. Maschínenpistole f -, -n (скар. МPi)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
бра́ўнінг, -а, мн. -і, -аў, м.
Аўтаматычны пісталет невялікіх памераў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пісто́ль
‘манета; пісталет’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пісто́ль |
пісто́лі |
| Р. |
пісто́ля |
пісто́ляў |
| Д. |
пісто́лю |
пісто́лям |
| В. |
пісто́ль |
пісто́лі |
| Т. |
пісто́лем |
пісто́лямі |
| М. |
пісто́лі |
пісто́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пуга́ч
‘цацачны пісталет’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пуга́ч |
пугачы́ |
| Р. |
пугача́ |
пугачо́ў |
| Д. |
пугачу́ |
пугача́м |
| В. |
пуга́ч |
пугачы́ |
| Т. |
пугачо́м |
пугача́мі |
| М. |
пугачы́ |
пугача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пісто́ля
‘пісталет’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пісто́ля |
пісто́лі |
| Р. |
пісто́лі |
пісто́ль |
| Д. |
пісто́лі |
пісто́лям |
| В. |
пісто́лю |
пісто́лі |
| Т. |
пісто́ляй пісто́ляю |
пісто́лямі |
| М. |
пісто́лі |
пісто́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тайні́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
1. Месца для хавання чаго-н.
Хаваць пісталет у тайніку.
2. перан. Самае запаветнае, патаемнае месца чаго-н.
У тайніках душы.
|| прым. тайніко́вы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)