Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
воспапрышчэ́пліванне, ‑я, н.
Прышчэпка супрацьвоспеннай вакцыны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прышчэ́пкавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прышчэпка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пастэ́раўскі, ‑ая, ‑ае.
У выразе: пастэраўскія прышчэпкігл.прышчэпка.
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КАПУЛІРО́ЎКА (ад лац. copulare злучаць),
спосаб прышчэплівання раслін чаранком. Найб. пашыраны спосаб размнажэння пладовых дрэў і кустоў.
Пры простай К. (таўшчыня прышчэпы і прышчэпка да 1,5 см) на ніжніх канцах чарапка і галінкі робяць аднолькавыя па велічыні гладкія косыя зрэзы даўж. 3—4 см і накладваюць адзін на адзін так, каб іх камбіяльныя слаі супалі па ўсёй даўж. зрэзаў, шчыльна абвязваюць месца прышчэплівання плёнкай, цалкам закрываючы зрэзы. Верхні зрэз на прышчэпленым чаранку замазваюць садовым варам. Пры палепшанай К. сувязь прышчэпы з прышчэпкам больш трывалая, што дасягаецца з дапамогай язычкоў, якія робяцца на адлегласці 1/3 ад ніжняга канца зрэзу на прышчэпе і на чаранку. Іх шчыльна прыкладваюць адзін да аднаго такім чынам, каб чаранок прасунуўся ўніз па зрэзе на прышчэп і ніжні канец зрэзу на чаранку супаў з пачаткам косага зрэзу на прышчэпе; потым месца прышчэплівання апрацоўваюць, як і пры простай К.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
clothes peg[ˈkləʊðzpeg]n.прышчэ́пка для бялі́зны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
супрацьдыфтэры́йны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для барацьбы з дыфтэрыяй. Супрацьдыфтэрыйная прышчэпка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капуліро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.
Прышчэпка чаранком, у адрозненне ад акуліроўкі — прышчэпкі вочкам.
[Ад лац. copulare — злучаць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
vaccine
[vækˈsi:n]
n.
прышчэ́пка, вакцы́на f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ІНАКУЛЯ́ЦЫЯ (ад лац. inoculatio прышчэпка),
увядзенне жывых мікраарганізмаў, інфіцыраванага матэрыялу, сывараткі і інш. рэчываў у тканкі раслін, жывёл або чалавека (а таксама ў пажыўнае асяроддзе). У лабараторнай практыцы выкарыстоўваюць сінонім — пасеў, у сельскай гаспадарцы, біялогіі і медыцыне — заражэнне (напр., клубеньчыкавымі бактэрыямі насення бабовых раслін).
