прыстасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыстасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстасава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прыстасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэатралізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.

Прыстасаваць (прыстасоўваць) для тэатра, для паказу ў тэатры.

Т. раман.

|| наз. тэатраліза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыстро́міць

‘прыладзіць, прыстасаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыстро́млю прыстро́мім
2-я ас. прыстро́міш прыстро́міце
3-я ас. прыстро́міць прыстро́мяць
Прошлы час
м. прыстро́міў прыстро́мілі
ж. прыстро́міла
н. прыстро́міла
Загадны лад
2-я ас. прыстро́м прыстро́мце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыстро́міўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

акліматызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., каго-што.

Прыстасаваць (прыстасоўваць) да новага асяроддзя, новага клімату.

|| наз. акліматыза́цыя, -і, ж.

|| прым. акліматызацы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

акамадзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Спец. Прыстасаваць (прыстасоўваць).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстасо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыстасоўваць — прыстасаваць і прыстасоўвацца — прыстасавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абжы́ць, -жыву́, -жыве́ш, -жыве́; -жывём, -жывяце́, -жыву́ць; -жы́ў, -жыла́, -ло́; -жы́ты; зак., што.

Асвоіць, зрабіць жылым, прыстасаваць для жыцця.

А. новае месца.

А. кватэру.

|| незак. абжыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прымергава́ць

‘прыстасаваць што-небудзь да чаго-небудзь; прыйсці ў час’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прымяргу́ю прымяргу́ем
2-я ас. прымяргу́еш прымяргу́еце
3-я ас. прымяргу́е прымяргу́юць
Прошлы час
м. прымергава́ў прымергава́лі
ж. прымергава́ла
н. прымергава́ла
Загадны лад
2-я ас. прымяргу́й прымяргу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прымергава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

przystosować

зак. прыстасаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)