Кніжн.Прыпіска ў канцы пісьма пасля подпісу, якая абазначаецца лацінскімі літарамі PS.
[Лац. postscriptum — пасля напісанага.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уласнару́чны, ‑ая, ‑ае.
Зроблены, напісаны сваёй рукой. Побач з .. уласнаручным подпісам [Кабушкіна] ў дужках стаяла кароценькае слова: «Жан».Новікаў.У самым нізе пісьма была маленькая, уласнаручная прыпіска мацеры.Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
addenda
мн.кніжн. дадатак; прыпіска
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
пастскры́птум
(лац. postscriptum = пасля напісанага)
прыпіска ў канцы пісьма пасля подпісу (абазначаецца літарамі Р. S.).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
adnotacja
ж. паметка; прыпіска; заўвага; нататка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
дапі́ска, ‑і, ДМ дапісцы, ж.
1. Тое, што і дапісванне.
2.Рмн.‑сак. Дадатак да напісанага; прыпіска. Сцёпка наглядаў сцэны размовы моладзі з загадчыкам, прычым заўважаў, што не ўсім ён адмаўляе, робіць часам дапіскі на дакументах.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Zúschriftf -, -en
1) прыпі́ска
2) пісьмо́, ліст, до́піс
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Náchschriftf -, -en
1) прыпі́ска
2) за́піс, запі́сванне (на слых)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
dopisek, ~ku
dopis|ek
м.прыпіска, заўвага;
~ek do listu — прыпіска да пісьма; постскрыптум;
~ki na marginesie — заўвагі на палях
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ВАЎКАВЫ́СКАЕ ЕВА́НГЕЛЛЕ,
бел. рукапісны помнік 16 ст. Месца стварэння невядомае. Зробленая на кнізе ў 1751 прэсвітэрам «церкви Волковицкой» айцом Іаанам Савічам прыпіска дала магчымасць В.Шматаву звязаць Евангелле з Ваўкавыскам, аднак, магчыма, кніга знаходзілася ў в. Ваўкавічы Навагрудскага пав. (у прыпісцы ўпамінаецца пан Казімір Корсак, навагрудскі гарадскі суддзя). У 19 ст. А.Рачынскі вывез Евангелле з Віцебскага Маркавага манастыра ў Віленскую публічную б-ку. Ваўкавыскае евангелле — рэдкі ўзор рукапіснай бел. кнігі рэнесансавага стылю: шматколерныя раслінныя арнаменты ініцыялаў і заставак выходзяць на правыя і левыя палі рукапісу. Рукапіс пашкоджаны: няма пачатку Евангелляў ад Марка, Матфея, няправільна збрашураваны Саборнік 12 месяцаў і казанні евангелістаў на кожны дзень. Зберагаецца ў б-цы АН Літвы (Вільня).
