уцягну́цца, -ягну́ся, -я́гнешся, -я́гнецца; -ягні́ся; зак., у што.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Прасунуцца ў вузкую адтуліну.

Нітка ўцягнулася ў іголку.

2. Прыняць удзел у чым-н., уключыцца ў што-н.

У. ў размову.

3. перан. Асвоіцца з чым-н., прывыкнуць, прызвычаіцца, прыахвоціцца да чаго-н.

У. ў работу.

У. ў гарэлку.

|| незак. уця́гвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Прылюбі́ць ’упадабаць; прымаць з прыемнасцю’ (Нас.; б.-каш., ГЧ), сюды ж прылюбоўнік (= рус. прелюбодей) (Тураўшч., 1, 59). Прэфіксальнае ўтварэнне ад любі́ць (гл.) з развіццём семантыкі. Укр. прилюби́ти, прилюбля́ти ’зачараваць, прывабіць, любіць, прымаць з прыемнасцю’, прилюби́тисяпрыахвоціцца’. Стараж.-рус. прилюбитисѧ ’аддацца любві’: Богови прилюбистеся (1578, Сразн.), рус. дыял. прилюби́ть, прилюба́ть ’аказваць садзейнічанне, дапамагаць’, прилюби́ться ’спадабацца, прыйсціся да густу, да спадобы’. Гл. таксама ЕСУМ, 3, 319–320.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

bakcyl

м. уст. бацыла;

połknąć ~a czego — захапіцца чым; прыахвоціцца да чаго; уцягнуцца ў што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozmiłować się

зак.

1. w czym страсна палюбіць што; захапіцца чым; прыахвоціцца да чаго;

2. w kim страсна (палка, горача, моцна) пакахаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zagustować

zagustowa|ć

зак. w czym увайсці ў смак чаго; прыахвоціцца да чаго; уцягнуцца ў што; заахвоціцца;

~ł w tym — гэта яму спадабалася

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

уцягну́цца

1. (прызвычаіцца да чаго-н.) sich inleben; sich gewöhnen (у што-н. an A);

уцягну́цца ў пра́цу sich inarbeiten, sich an die rbeit gewöhnen;

2. (прыахвоціцца да чаго-н.) für etw. (A) in Lidenschaft gerten*, sich iner Lidenschaft ergben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уцягну́цца, уцягнуся, уцягнешся, уцягнецца; зак.

1. Прасунуцца ў вузкую адтуліну. Нітка ўцягнулася ў іголку.

2. Прыняць удзел у чым‑н. [Сымон] пакрысе ўцягнуўся ў гаворку і нарэшце сам пачаў гаварыць гладка і цікава. Чорны. Вера шмыгнула да сваіх кароў. Не хацелася ёй адказваць на кпіны, каб не ўцягнуцца ў пустую балбатню. Гаўрылкін.

3. перан. Паступова прывыкнуць, прызвычаіцца да чаго‑н.; асвоіцца з чым‑н. Уцягнуцца ў работу. □ [Павел Іванавіч:] — Канешне, на першых часах нялёгка будзе, але пачнеш вучыцца, уцягнешся, і ўсё стане на сваё месяца. Кулакоўскі. Часам.. бывае так, што от чалавек нясе ношку, і хоць яна нялёгкая, аднак уцягнецца і нясе. Сабаленка.

4. перан. Прыахвоціцца да чаго‑н. — Так уцягнуўся Анціп у гарэлку — рады няма, — казаў Архіп Архіпавіч. Сіняўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Geschmck m -(e)s, -schmäcke густ, смак;

~ fnden* [bekmmen*, gewnnen*] (an D) прыахво́ціцца (да чаго-н.), заахво́ціцца (чым-н.);

in den ~ von etw. (D) kmmen* адчу́ць смак да чаго́-н.;

über den ~ lässt sich nicht striten* аб гу́стах не спрача́юцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lust f -, Lüste

1) ра́дасць, уце́ха

2) жада́нне, ахво́та;

in ~ und Leid zusmmenhalten* дзялі́ць ра́дасць і го́ра з кім-н.;

ich hbe ~ мне хо́чацца;

j-m ~ mchen zu etw. заціка́віць каго́-н. чым-н.;

~ zu etw. (D), auf etw. (A) hben жада́ць [хаце́ць] чаго́-н.;

~ an etw. (D) fnden* прыахво́ціцца да чаго́-н.;

j-m die ~ nhmen* адбі́ць ахво́ту каму́-н.;

mit ~ und Lebe bei iner Sche sein адда́цца ўсі́м сэ́рцам яко́й-н. спра́ве

2) часцей pl пачуццёвыя жада́нні, пажадлі́васць, хаце́нне;

sinen Lüsten frönen аддава́цца сваі́м жада́нням, захапле́нням

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)