прыахво́ціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыахво́чуся прыахво́цімся
2-я ас. прыахво́цішся прыахво́ціцеся
3-я ас. прыахво́ціцца прыахво́цяцца
Прошлы час
м. прыахво́ціўся прыахво́ціліся
ж. прыахво́цілася
н. прыахво́цілася
Загадны лад
2-я ас. прыахво́цься прыахво́цьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прыахво́ціўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыахво́ціцца (да чаго) сов. приохо́титься (к чему), пристрасти́ться (к чему);

п. да тэлеві́зара — приохо́титься (пристрасти́ться) к телеви́зору

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыахво́ціцца, ‑вочуся, ‑воцішся, ‑воціцца; зак.

Развіць у сабе ахвоту, жаданне рабіць што‑н., займацца чым‑н. Прыахвоціцца да спорту. □ Таму і да палявання... [Ладуцька] прыахвоціўся, што, акрамя асалоды, яно давала яшчэ і прыбытак. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыахво́ціцца разм. Lust bekómmen* (да чаго-н. zu D); éine Vórliebe gewínnen* (да чаго-н. für A), Gefállen fínden* (да чаго-н. an D) (мець задавальненне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыахво́ціць, -о́чу, -о́ціш, -о́ціць; -о́чаны; зак., каго (што) і да чаго (разм.).

Выклікаць у каго-н. ахвоту да чаго-н.

П. дзяцей да чытання.

|| незак. прыахво́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. прыахво́ціцца, -о́чуся, -о́цішся, -о́ціцца; незак. прыахво́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приохо́титься прыахво́ціцца, заахво́ціцца;

приохо́титься к чте́нию прыахво́ціцца да чыта́ння (заахво́ціцца чыта́ннем);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыахво́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыахвоціцца.

2. Зал. да прыахвочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карцёж, ‑цяжу, м.

Разм. Азартная і зацяжная гульня ў карты. Завесці карцёж. Прыахвоціцца да карцяжу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыахво́чвацца (да чаго) несов., возвр., страд. приохо́чиваться (к чему); см. прыахво́ціцца, прыахво́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пристрасти́ться заахво́ціцца (кім, чым), прыахво́ціцца (да чаго); захапі́цца (чым); уцягну́цца (у што);

пристрасти́ться к учёбе заахво́ціцца (захапі́цца) вучо́бай, прыахво́ціцца да вучо́бы;

пристрасти́ться к во́дке уцягну́цца ў гарэ́лку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)