Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Protestant2[ˈprɒtɪstənt]adj.relig.пратэста́нцкі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
protestancki
пратэстанцкі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ewangelicki
пратэстанцкі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
evangelical[ˌi:vænˈdʒelɪkl]adj.
1. евангелі́чны; пратэста́нцкі
2. ева́нгельскі
3. фанаты́чны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
рэфарма́цкі, ‑ая, ‑ае.
1.Гіст. Які мае адносіны да рэфармацыі. Рэфармацкія ідэі. Рэфармацкія войны.
2.Пратэстанцкі. Рэфармацкая вера. Рэфармацкая царква.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
protestántischaпратэста́нцкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ev. = evangelisch – евангельскі; пратэстанцкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
па́стар
(ням. Pastor, ад лац. pastor = пастух)
пратэстанцкі свяшчэннік.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МЕЛА́НХТАН (Melanchthon; сапр.Шварцэрд; Schwarzerd) Філіп
(16.2.1497, г. Брэтэн, Германія — 19.4.1560),
нямецкі гуманіст, пратэстанцкі тэолаг, рэарганізатар школьніцтва ў Германіі. Вучыўся ў Гайдэльбергу і Цюбінгене. З 1518 праф. Вітэнбергскага ун-та. Яго лекцыі далі пачатак рэформе школьніцтва, заснаванай на гуманістычных ідэалах выхавання чалавека, за што ён празваны «настаўнікам Германіі». З 1519 прыхільнік М.Лютэра, адзін з тэарэтыкаў лютэранства, асн. палажэнні якога выклаў у працах «Агульныя прынцыпы тэалогіі» (1521, першы пратэстанцкі катэхізіс), «Кароткі выклад хрысціянскага вучэння» (1524), «Аўгсбургскае вызнанне» (1530). Пасля смерці Лютэра (1546) узначаліў лютэранскі рух, адзін з ініцыятараў Аўгсбургскага рэлігійнага міру 1555. У адрозненне ад Лютэра прызнаваў неабходнасць добрых учынкаў і ўзаемадзеяння свабоднай волі чалавека з Божай ласкай, што парадзіла супраць яго апазіцыю ў колах фанатычных прыхільнікаў Лютэра.