па́стар, ‑а, м.

Пратэстанцкі свяшчэннік. Духоўны пастар.

[Ад ням. Pastor.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Protestant​2 [ˈprɒtɪstənt] adj. relig. пратэста́нцкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

protestancki

пратэстанцкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ewangelicki

пратэстанцкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

evangelical [ˌi:vænˈdʒelɪkl] adj.

1. евангелі́чны; пратэста́нцкі

2. ева́нгельскі

3. фанаты́чны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

protestántisch

a пратэста́нцкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рэфарма́цкі, ‑ая, ‑ае.

1. Гіст. Які мае адносіны да рэфармацыі. Рэфармацкія ідэі. Рэфармацкія войны.

2. Пратэстанцкі. Рэфармацкая вера. Рэфармацкая царква.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ev.

= evangelisch – евангельскі; пратэстанцкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

па́стар

(ням. Pastor, ад лац. pastor = пастух)

пратэстанцкі свяшчэннік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

усяле́нскі ökuménisch; Welt-;

усяле́нскі сабо́р ökuménisches Konzíl (праваслаўны, каталіцкі); Wéltkirchenkonferenz f -, -en (пратэстанцкі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)