вая́ка, -і, мн. -і, вая́к, м.
1. Вопытны і храбры воін (уст.).
Праслаўлены в.
2. Той, хто няўдала ваюе (разм., іран., пагард.).
Гэта быў мудры в.: на лодцы Байкал пераплываў.
3. перан. Задзіра, забіяка (іран., жарт.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
славу́ты, -ая, -ае.
1. Пра якога ўсе ведаюць; агульнавядомы, праслаўлены.
С. раман.
Славутая опера.
2. Які набыў славу або годны яе; слаўны.
С. год перамогі ў вайне.
3. Пра чалавека, які стаў знакамітым, карыстаецца вялікай папулярнасцю.
С. вучоны.
|| наз. славу́тасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Славу́ты ‘агульнавядомы; праслаўлены’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Байк. і Некр.), сюды ж ст.-бел. словутичъ ‘слаўны, славуты (пры звароце да каго-небудзь’ (Ст.-бел. лексікон). Укр. славу́тний ‘тс’, рус. дыял. слову́тный ‘славуты, шанаваны, багаты’, преслову́тый ‘праслаўлены’, стараж.-рус. словутьнъ, ст.-рус. Словутичь — эпітэт Дняпра, польск. sławętny, sławetny (набліжана да sława — Брукнер, 499), каш. słavutny, słavuty, чэш., славац. slovutný. Дэрываты ад *slovǫtъ, першаснага незалежнага дзеепрыметніка цяп. часу ад прасл. *slovǫ, *sluti, гл. слыць (Фасмер, 3, 673; Махэк₂, 557). Паўночнаславянская інавацыя *slovǫtъ, *slovǫtьnъ. Славэ́тны ‘знаны, праслаўлены’ (Ласт.) запазычана з польскай. Гл. яшчэ Басай-Сяткоўскі, Słownik, 320–321 (адмаўляецца чэшскае паходжанне слова).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
celebrated
[ˈseləbreɪtɪd]
adj.
сла́ўны; агу́льнавядо́мы, славу́ты, прасла́ўлены
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
celebrated [ˈselɪbreɪtɪd] adj. до́бра вядо́мы, зна́ны; славу́ты, слы́нны; прасла́ўлены; усла́ўлены;
She is celebrated for her beauty. Яна праславілася сваёй прыгажосцю.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
prestigious [preˈstɪdʒəs] adj. аўтарытэ́тны, прэсты́жны;
a prestigious job прэсты́жная рабо́та;
a prestigious university прэсты́жны ўніверсітэ́т;
a prestigious writer прасла́ўлены пісьме́ннік
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
glorified
[ˈglɔrɪfaɪd]
adj.
1) усла́ўлены, прасла́ўлены; усхва́лены
2) апе́ты (у пе́сьнях, ве́ршах)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
storied
[ˈstɔrid]
1.
adj.
апі́саны, прасла́ўлены (у апавяда́ньнях, гісто́рыі)
2.
гл. storeyed
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Нарачы́та ’назнарок’ (Яруш., Бяльк.), нарочыта ’тс’ (Растарг.), рус. нарочито ’наўмысна; даволі многа’, польск. naroczyto ’поўна, дастаткова, значна; урачыста’, славац. naročitě ’ўрачыста, ’серб.-харв. на́рочито ’спецыяльна; наўмысна’, балг. нарочито ’тс’. Да *naročitъ > параўн. ст.-слав. нарочитъ ’асаблівы, выдатны, праслаўлены’, гл. нарок.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
celebrity
[səˈlebrəti]
n., pl. -ties
1) вядо́мы, прасла́ўлены чалаве́к
2) славу́тасьць f., шыро́кая папуля́рнасьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)