hoof​2 [hu:f] v.

1. біць або́ тапта́ць капыта́мі

2. :

♦

hoof it infml ісці́ пе́шшу, шыбава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

самахо́дам прысл. разм.

1. (пешшу) zu Fuß;

2. (сваім ходам) im Sélbstlauf

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

*Пла́вам, пла́вом ’уплаў’ (драг., З нар. сл.). Прыслоўе ў форме Тв. скл. назоўніка плаў (гл.), як пешшу, пехатой, (сваім) ходам.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

перахо́д, -у, М -дзе, м.

1. гл. перайсці.

2. мн. -ы, -аў. Месца, прыдатнае або прыстасаванае для пешай пераправы, а таксама для пешаходаў, што ідуць цераз вуліцу.

П. цераз ручай.

Падземны п.

3. мн. -ы, -аў. Спецыяльнае збудаванне, калідор, галерэя, што злучае адно памяшканне з другім.

Ісці па цёмных пераходах.

4. Адлегласць паміж двума пунктамі, пройдзеная пешшу без прыпынкаў за які-н. час.

У двух пераходах ад крэпасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фу́тынг

(англ. footing, ад foot = ісці пешшу)

трэніровачны або аздараўленчы бег у хуткім тэмпе; хуткая хадзьба.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

afoot [əˈfʊt] adj.

1. які́ рыхту́ецца; які́ знахо́дзіцца ў ста́не падрыхто́ўкі;

There is a plan afoot. Рыхтуецца план.

2. пехато́й, пе́шшу, пе́шкі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

◎ Пе́хта, нехта ’пеша’ (брэсц., Нар. лекс.). З польск. piechto ’тс’, якое, як і piechty, piechtą, што з’яўляюцца скарочанымі формамі лексемы piechota, piechotą. Сюды ж пехтам ’пешшу’ (маст., Сл. рэг. лекс.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пе́шкам ’пехатой’ (пух., Сл. ПЗБ; Ян.) утворана ў выніку кантамінацыі лексем пе́шшу ці пе́ша і пяшко́м, апошняе, відаць, больш пашырана на рус. моўнай тэрыторыі і паходзіць са ст.-рус. пешькъ ’пешаход’ (КЭСРЯ, 337).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

piechota

piechot|a

ж. вайск. пяхота;

na ~ę (~ą) — пехатой; пешкі; пешшу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bewándern vt уст.

1) вандрава́ць (пешшу)

2) пазнаёміцца з яко́й-н. мясцо́васцю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)