Пярвя́стак (первясток) ’першы пачатак чаго-небудзь’, ’першынец’ (Нас.), ст.-бел. первястка ’першародка’ (1627). Запазычана з польск. pierwiastek, ст.-польск. pierwiastka паводле фанетычнай прыкметы — і > я (Цвяткоў, Запіскі, 2, 54), зыходны назоўнік *pьrvěstь ’першасць’ адлюстраваны ў прыметніках тыпу ўкр. первісний ’першапачатковы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Érstgeborene sub m, f -n, -n пе́ршае дзіця́ ў сям’і́, пе́ршынец

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)