Перанітава́ць ’пераніцаваць’ (ТСБМ, Яруш., Шпіл., Федар., Бяльк.). З пераніцава́ць, збліжана з нітка: да пера- і ніцава́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

przenicować

зак. пераніцаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

папераніцо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Пераніцаваць усё, многае. Папераніцоўваць адзенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераніцо́ўка, ‑і, ДМ ‑цоўцы; Р мн. ‑цовак; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераніцоўваць — пераніцаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перелицева́ть сов.

1. портн. пераніцава́ць, пераліцава́ць;

2. перен., разг. перарабі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вы́ніцаваць ’пераніцаваць’ (Нас., Шпіл.). Запазычанне з польск. wynicować ’тс’; параўн. ст.-бел. выницовати (Булыка, Запазыч., 74).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

переверну́ть сов.

1. (с одной стороны на другую) перавярну́ць, мног. папераваро́чваць;

2. (опрокинуть) разг. перавярну́ць, мног. папераваро́чваць, перакулі́ць, мног. папераку́льваць, абярну́ць, мног. паабаро́чваць;

3. (перелистать) перагарну́ць, мног. папераго́ртваць;

4. (перелицевать) прост. пераніцава́ць, мног. папераніцо́ўваць;

5. (перерыть, переворошить всё, многое) разг. перавярну́ць, папераваро́чваць;

6. перен. (сделать совершенно иным, резко изменить) разг. перавярну́ць, мног. папераваро́чваць, перакруці́ць, мног. паперакру́чваць;

7. (потрясти, вызвать сильное чувство) разг. перавярну́ць, узру́шыць;

◊

переверну́ть весь мир перавярну́ць уве́сь свет;

переверну́ть вверх дном перавярну́ць дагары́ нага́мі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)