*Прыкасці́ць, прыкосці́ць ’зрабіць дрэнным, слабым, нікчэмным’ (ТС). Прэфіксальнае ўтварэнне ад касці́ць ’смяціць (на падлогу); псаваць’ (гл.), сюды ж касці́цца ’мучыцца, перабівацца’ з далейшым пашырэннем значэння. Беспрэфіксальныя дзеясловы ўзыходзяць да прасл. *kastiti (sę).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

make shift

а) дава́ць сабе́ ра́ды

б) перабіва́цца, ледзь дава́ць сабе́ ра́ды

в) рабі́ць, як выхо́дзіць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dahínvegetieren vi гібе́ць; перабіва́цца з хле́ба на мякі́ну

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Кіда́цца ’кідацца, мітусліва рухацца’ (ТСБМ, Нас., Сл. паўн.-зах., Касп.), ’жыць у беднасці, горы, перабівацца’ (ТСБМ, Шат., Жд. 2), ’адмаўляцца, цурацца’ (Нас.). Гл. кідаць.

Кідацца ’гадавацца (пра свіней)’ (Нар. словатв.). Параўн. папярэдняе слова.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

перерыва́ться​I несов.

1. (пополам) перарыва́цца;

2. (приостанавливаться, прекращаться, прерываться) перарыва́цца; перабіва́цца; перапыня́цца;

3. (разрываться на части — обо всём, многом) разг. дра́цца, дзе́рціся; см. прерва́ться;

4. страд. перарыва́цца; перабіва́цца; перапыня́цца; дра́цца, дзе́рціся; см. перерыва́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

frísten vt

1) адтэрміно́ўваць; падо́ўжыць

2):

ein élendes Lében ~ жыць гало́дна, перабіва́цца з бу́льбы на квас;

sein nácktes Lében ~ насі́лу [ця́жка, ледзь] перабіва́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Вы́хартацца ’прагаладацца’ (Касп.), вы́хартавацца ’тс’ (Юрч.). Рус. дыял. пск., смал. вы́хортаться ’прагаладацца ад хадзьбы, работы’, пск., цвяр. хортать ’жыць абы-як, перабівацца’, чэш. chrt ’хорт (сабака)’ і ’вельмі худы чалавек’. Усё ад хорт (гл.) (Фасмер, 4, 268; Махэк₂, 207).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

перемога́ться

1. (не поддаваться болезни) разг. не паддава́цца;

2. (крепиться) разг. мацава́цца;

3. (преодолевать нужду) прост. перабіва́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кі́дацца

1. (мітусліва рухацца) (sich) stürzen;

2. гл. кінуцца;

3. (жыць у галечы, перабівацца) sich über Wásser hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hand-to-mouth [ˌhændtəˈmaʊθ] adj., adv. бе́дны; у бе́днасці

♦

live from hand to mouth ≅ ледзь зво́дзіць канцы́ з канца́мі; з дня на дзень перабіва́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)