пасяля́цца несов.
1. поселя́ться;
2. вселя́ться;
3. страд. поселя́ться; вселя́ться; см. пасяля́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
водворя́ть несов.
1. сялі́ць, пасяля́ць; змяшча́ць; ста́віць; садзі́ць;
2. устанаўля́ць, наво́дзіць; см. водвори́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Сялі́ць ’уладкоўваць на незаселеных месцах, пасяляць’ (ТСБМ, Ласт.), сялі́цца ’пасяляцца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Касп., Сержп. Прымхі). Укр. сели́ти, рус. сели́ть, чэш. sídliti ’жыць, пражываць, знаходзіцца’, славац. sídliť ’насяляць’, серб.-харв. сѐлити ’высяляцца, выязджаць’, славен. selíti ’сяліць’, балг. посе́лвам ’тс’, макед. сели ’перасяляць’. Прасл. *sedliti, дэнамінатыў ад сяло, гл. (Бязлай, 3, 226).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пасяле́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле дзеясл. пасяляць — пасяліць (у 1 знач.) і пасяляцца — пасяліцца (у 1 знач.).
2. Месца аседлага жыцця людзей; населены пункт, сяло. Пад ганаровай вартаю прысад У кожным беларускім пасяленні Стаіць гранёны абеліск гранітны. Жычка. // Месца, дзе жывуць, гнездзяцца ў вялікай колькасці якія‑н. жывёлы, птушкі і інш.
3. У дарэвалюцыйнай Расіі — пакаранне, высылка на жыхарства ў аддаленую мясцовасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
osadzać
незак.
1. сяліць, пасяляць;
2. прызначаць; саджаць (у турму);
3. наносіць;
4. насаджваць, асаджваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
поселя́ть несов.
1. сялі́ць, пасяля́ць;
2. перен. се́яць; (возбуждать, вызывать в ком-л.) выкліка́ць;
поселя́ть вражду́ се́яць варо́жасць;
поселя́ть трево́гу выкліка́ць (се́яць) трыво́гу;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
інтэрні́раваць
(фр. interner, ад лац. internus = унутраны)
прымусова затрымліваць (уладамі дзяржаў, што ваююць) і пасяляць у спецыяльных месцах непрыяцельскіх грамадзян, а таксама раззбройваць на сваёй тэрыторыі (уладамі нейтральных дзяржаў) вайсковыя часці дзяржаў, якія знаходзяцца ў стане вайны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інтэрні́раваць
(ням. internieren, ад лац. internus = унутраны)
прымусова затрымліваць (уладамі дзяржаў, што ваююць) і пасяляць у спецыяльных месцах грамадзян варожай дзяржавы, а таксама раззбройваць на сваёй тэрыторыі (уладамі нейтральных дзяржаў) вайсковыя часці дзяржаў, якія знаходзяцца ў стане вайны.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Садзі́ць ’запрашаць або прымушаць заняць якое-небудзь месца’; ’прызначаць, уладкоўваць на якую-небудзь пасаду’, ’пасяляць дзе-небудзь’, ’закопваць у зямлю карані саджанцаў, клубні і пад. з мэтай вырошчвання раслін’, ’змяшчаць у гарачую печ посуд для выпякання, сушэння’, ’энергічна, з сілай утвараць якое-небудзь дзеянне’. Укр. сади́ти, саджу́, рус. сади́ть, сажу́, стараж.-рус. садити, ст.-слав. садити, польск. sadzić, sadzę, в.-луж. sadźiś, н.-луж. sajźić, чэш. saditi, славац. sadiť, серб.-харв. са́дити, са̑дим, славен. sadíti, sadím, балг. садя́, макед. сади. Праслав. *sadìti, sadi̯ǫ каўзатыў да прасл. *sěsti ’сесці’. Роднасныя літ. sodìnti, sodinù ’саджаць’, ст.-прус. saddinna ’ён ставіць’, ensadints ’той, які ўстаўлены’; гоц. satjan ’саджаць’, ірл. suidim ’сяджу’ (Траўтман, 259), ст.-інд. sādáyati ’садзіць’, ірл. sáidim. Гл. таксама Фасмер, 3, 544 з літраў Брукнер, 478 і наст.; Махэк₂, 539; Борысь, 537; Шустар-Шэўц, 2, 1263–1264; Сной₁, 551; БЕР, 411–415. Параўн. сад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
settle [ˈsetl] v.
1. пасяля́ць; пасяля́цца;
settle new lands засяля́ць но́выя зе́млі
2. уладко́ўваць; уладко́ўвацца, уса́джвацца;
Will the snow settle? Снег пратрымаецца?;
He settled himself in an armchair. Ён усеўся ў крэсла.
3. раша́ць, выраша́ць; ула́джваць; ула́джвацца;
settle affairs упарадко́ўваць, ула́джваць спра́вы;
settle problems выраша́ць пыта́нні;
settle differences зніма́ць рознагало́ссі;
settle on smth. дамо́віцца аб чым-н., прыня́ць яко́е-н. рашэ́нне;
The pill will help you (to) settle your nerves. Таблетка дапаможа табе супакоіць нервы.
4. аплаці́ць ( рахунак)
♦
settle an old score расквіта́цца, паквіта́цца;
settle an account (with smb.) адпо́мсціць каму́-н.
settle down [ˌsetlˈdaʊn] phr. v.
1. сці́шыцца, суці́шыцца, суня́цца;
When will he settle down? I калі ж ён пасталее?
2. супако́іць; супако́іцца; заспако́іць; заспако́іцца;
settle down to smth. узя́цца што-н. рабі́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)