субрэ́тка

(фр. soubrette)

бойкая, вясёлая, знаходлівая служанка, памочніца сваёй пані ў любоўных інтрыгах як персанаж даўніх камедый і вадэвіляў (пераважна французскіх).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

подру́чница (выполняющая подсобную работу) падру́чная, -най ж., спадру́чная, -най ж.; (помогающая) памага́тая, -тай ж.; (помощница) памо́чніца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

helper

[ˈhelpər]

n.

памага́ты -ага m., памага́тая f.; падру́чны -ага, памо́чнік -а m., памо́чніца f.; асыстэ́нт -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

звыш, прыназ. з Р.

Спалучэнне з прыназоўнікам «звыш» выражае:

Колькасныя адносіны

1. Ужываецца пры абазначэнні перавышэння якой‑н. меры, нормы. Выпусціць прадукцыю звыш плана.

2. Ужываецца пры абазначэнні дзеяння або прадмета, у дадатак да якіх што‑н. робіцца, называецца і пад.; адпавядае па значэнню словам: «акрамя», «апрача». Звыш усяго гэтага, як апошні доказ Міхасёвай сталасці, да яго прыстаўлена памочніца. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

assistant

[əˈsɪstənt]

1.

n.

памо́чнік -а m., памо́чніца f.; памага́ты -ага m., памага́тая f.; асыстэ́нт -а m., асыстэ́нтка f.

2.

adj.

дапамо́жны; які́ дапамага́е

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

шпу́ля, ‑і, ж.

1. Тое, што і шпулька (у 1, 2 і 3 знач.). Волька напрадзе за вечар шпулю, а мама дзве ручайкі. Пальчэўскі. Гурчыць паціху самапрадка, Кудзеля — як на каравуле, І спіць памочніца дзіцятка Пад манатонны шорхат шпулі. Гаўрусёў.

2. Пасадка з драўніны ці кардону, якая надзяваецца на верацяно для намотвання на яе пражы. Бабуля сядзіць на тапчане. Худыя, парэпаныя пальцы наўздагад вядуць тонкую кужэльную нітку, пускаючы яе на шпаркую шпулю калаўротка. Брыль.

3. Спец. Стрыжань для намотвання дроту, кабелю і пад., а таксама намотаны сам дрот, кабель і пад. Партызаны захапілі шпулю кабелю і па балоце зайшлі ім [гітлераўцам] наперад. Федасеенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Hílfe f -, -n

1) дапамо́га, по́мач;

(zu) ~! на по́мач!;

gégenseitige ~ узаемадапамо́га;

um ~ rúfen* клі́каць на дапамо́гу; прасі́ць рату́нку;

~ léisten ака́зваць дапамо́гу [падтры́мку];

mit ~ von (D) з дапамо́гай (чаго-н.)

2) памо́чнік, памо́чніца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

aid

[eɪd]

1.

v.

дапамага́ць; падтрымо́ўваць

to aid flood victims — дапамага́ць ахвя́рам паво́дкі

2.

n.

1) дапамо́га f.

2) памага́ты -ага; памо́чнік -а m., памо́чніца f.

3)

а) ад’юта́нт -а m.

б) Brit. асыстэ́нт -а m.; асыстэ́нтка f.

•

- in aid of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

auxiliary

[ɔgˈzɪliəri]

1.

adj.

1) дапамо́жны

auxiliary verb — дапамо́жны дзеясло́ў

auxiliary troops — дапамо́жныя во́йскі

2) дадатко́вы; запасны́

an auxiliary lighting system — запасна́я сыстэ́ма асьвятле́ньня

2.

n.

1) памага́ты -ага m., памо́чнік -а m., памо́чніца f.

2) Gram. дапамо́жны дзеясло́ў

3) дапамо́жная гру́па

a women’s auxiliary — дапамо́жная жано́цкая гру́па

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ally

I [əˈlaɪ]

1.

v.t. -lied, -lying

1) злуча́ць

to ally oneself — уступа́ць у хаўру́с, саю́з; заключа́ць умо́ву

2) Pass. быць зьвя́заным

Norwegian is nearly allied to Danish — Нарвэ́ская мо́ва ве́льмі блі́зкая да да́цкае

2.

v.i.

заключа́ць хаўру́с, саю́з

to ally against the common enemy — заключы́ць саю́з супро́ць супо́льнага во́рага

II [ˈælaɪ]

n., pl. -lies

1) хаўру́сьнік -а, саю́зьнік -а m.

2) памага́ты -ага; памо́чнік -а m., памо́чніца f.; прыхі́льнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)