паша́на, -ы, ж.
Павага, якая аказваецца каму-н. грамадствам, людзьмі.
Быць у пашане.
Адносіцца да каго-н. з пашанай.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэспе́кт
(лац. respectus = павага)
уст. пашана, павага.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
піетэ́т, -у, М -тэ́це, м. (кніжн.).
Глыбокая павага, пачцівыя адносіны да каго-, чаго-н.
Да яго ўсе адносіліся з піетэтам.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прэсты́ж, -у, м. (кніжн.).
Аўтарытэтны ўплыў павага, якой карыстаецца хто-, што-н.
Сацыяльны п.
Падтрымліваць свой п.
|| прым. прэсты́жны, -ая, -ае.
Прэстыжная спецыяльнасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
благогове́ние ср. глыбо́кая паша́на, глыбо́кая пава́га;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
шанава́нне, -я, н.
1. Глыбокая павага.
Адносіцца да каго-н. з шанаваннем.
Маё ш.!
2. Выражэнне ўдзячнасці, гонару, увагі і пад.
Аказаць каму-н. ш.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Рэспе́кт ’пашана, павага’ (ТСБМ). Ст.-бел. респектъ ’павага’ < ст.-польск. respekt ’тс’ < лац. respectus ’павага; пункт погляду’ (Булыка, Лекс. запазыч., 136).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
піэтэ́т, ‑у, М ‑тэце, м.
Кніжн. Глыбокая павага, пачцівыя адносіны да каго‑, чаго‑н.
[Ад лац. pietas, pietatis.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паклане́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пакланяцца.
2. Адданае захапленне, глыбокая павага. Заваяваць пакланенне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗАКЛЮ́ЧНЫ АКТ НАРА́ДЫ ПА БЯСПЕЦЫ І СУПРАЦО́ЎНІЦТВЕ Ў ЕЎРО́ПЕ, Хельсінкскі акт. Падпісаны 1.8.1975 у Хельсінкі кіраўнікамі урадаў 33 еўрап. дзяржаў, а таксама ЗША і Канады. У ім зафіксаваны дамоўленасці, дасягнутыя на Нарадзе па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе, у т.л. 10 прынцыпаў узаемаадносін паміж дзяржавамі ( т.зв. Кодэкс мірнага суіснавання): суверэнная роўнасць, павага правоў, уласцівых суверэнітэту; непрымяненне сілы ці пагрозы сілай; непарушнасць граніц; тэр. цэласнасць дзяржаў; мірнае ўрэгуляванне спрэчак; неўмяшанне ва ўнутр. справы; павага правоў чалавека і асн. свабод; раўнапраўе і права народаў самастойна вызначаць свой лёс; супрацоўніцтва паміж дзяржавамі; добрасумленнае выкананне абавязкаў па міжнар. праве.
Л.М.Драбовіч.
т. 6, с. 505
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)