pogderać

зак. пабурчаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пабурчэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пабурчу́ пабурчы́м
2-я ас. пабурчы́ш пабурчыце́
3-я ас. пабурчы́ць пабурча́ць
Прошлы час
м. пабурчэ́ў пабурчэ́лі
ж. пабурчэ́ла
н. пабурчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. пабурчы́ пабурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пабурчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пабухто́рыць

‘крыху пабурчаць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пабухто́ру пабухто́рым
2-я ас. пабухто́рыш пабухто́рыце
3-я ас. пабухто́рыць пабухто́раць
Прошлы час
м. пабухто́рыў пабухто́рылі
ж. пабухто́рыла
н. пабухто́рыла
Загадны лад
2-я ас. пабухто́р пабухто́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час пабухто́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

папукча́ць

‘утварыць пуканне ад бражэння; пагаварыць невыразна, пра сябе; пабрадзіць, пабурчаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. папукчу́ папукчы́м
2-я ас. папукчы́ш папукчыце́
3-я ас. папукчы́ць папукча́ць
Прошлы час
м. папукча́ў папукча́лі
ж. папукча́ла
н. папукча́ла
Загадны лад
2-я ас. папукчы́ папукчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час папукча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)