Неўвіру́тны ’несусветны’ (Макарэвіч, Полымя, 1980, 8), ’няўлоўны, хітры, ло, ўкі’ (Яўс.). Гл. невірутны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

niewyczuwalny

неадчувальны, няўлоўны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niedostrzegalny

непрыкметны, нябачны, няўлоўны, незаўважны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ДАШКЕ́ВІЧ (Вячаслаў Іосіфавіч) (н. 15.4.1941, в. Дзякшняны Маладзечанскага р-на Мінскай вобл.),

бел. паэт. Скончыў БДУ (1965). Працаваў у прэсе, на Бел. тэлебачанні. З 1989 у Ін-це філасофіі і права Нац. АН Беларусі. Друкуецца з 1963. У вершах Д. — жыццё і праца, трывогі і клопаты сучаснікаў. Выступае як публіцыст. На бел. мову пераклаў п’есу Э.​Вільдэ «Няўлоўны цуд».

Тв.:

Загадка Атлантыды. Мн., 1983.

т. 6, с. 72

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

impalpable

[ɪmˈpælpəbəl]

adj.

1) неадчува́льны о́тыкам)

2) няўло́ўны, ледзь прыкме́тны о́зьніца)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unfssbar, nfassbar a

1) няўло́ўны

2) недасту́пны, незразуме́лы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

невесо́мый

1. физ. бязва́жкі;

2. перен. малава́жны; (незначительный) нязна́чны; (незаметный) непрыме́тны, разг. непрыкме́тны; (неуловимый) няўло́ўны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

unauffndbar, nauffindbar a няўло́ўны, які́ не мо́жа быць зно́йдзены

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

inappreciable

[,ɪnəˈprɪʃiəbəl]

adj.

1) непрыкме́тны, нязна́чны; няўло́ўны; ве́льмі малы́

2) Obsol. неацэ́нны; бясцэ́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адлі́жны, ‑ая, ‑ае.

Які з’яўляецца ў выніку адлігі, звязаны з адлігай. [Красана] непакоіла, каб не хлынула адліжная вада на падрыхтаваную пляцоўку. Стаховіч. Заходні вецер даносіў той няўлоўны своеасаблівы пах снегу, які адчуваецца ў адліжныя дні. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)