нацу́каць

‘нацкаваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нацу́каю нацу́каем
2-я ас. нацу́каеш нацу́каеце
3-я ас. нацу́кае нацу́каюць
Прошлы час
м. нацу́каў нацу́калі
ж. нацу́кала
н. нацу́кала
Загадны лад
2-я ас. нацу́кай нацу́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час нацу́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нацу́кнуць

‘нацкаваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нацу́кну нацу́кнем
2-я ас. нацу́кнеш нацу́кнеце
3-я ас. нацу́кне нацу́кнуць
Прошлы час
м. нацу́кнуў нацу́кнулі
ж. нацу́кнула
н. нацу́кнула
Загадны лад
2-я ас. нацу́кні нацу́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час нацу́кнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падцу́кнуць

‘нацкаваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падцу́кну падцу́кнем
2-я ас. падцу́кнеш падцу́кнеце
3-я ас. падцу́кне падцу́кнуць
Прошлы час
м. падцу́кнуў падцу́кнулі
ж. падцу́кнула
н. падцу́кнула
Загадны лад
2-я ас. падцу́кні падцу́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час падцу́кнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пад’ю́шыць

‘падбухторыць, нацкаваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пад’ю́шу пад’ю́шым
2-я ас. пад’ю́шыш пад’ю́шыце
3-я ас. пад’ю́шыць пад’ю́шаць
Прошлы час
м. пад’ю́шыў пад’ю́шылі
ж. пад’ю́шыла
н. пад’ю́шыла
Загадны лад
2-я ас. пад’ю́ш пад’ю́шце
Дзеепрыслоўе
прош. час пад’ю́шыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

naszczuć

зак. нацкаваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

poszczuć

зак. нацкаваць;

poszczuć zająca psami — нацкаваць сабак на зайца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

podszczuć

зак. нацкаваць, падбухторыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

◎ Пасчва́нне, посчванье ’цкаванне сабакамі’ (Гарб.). Са ст.-польск. мовы, параўн. poszczwać ’нацкаваць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Начвалава́ць ’нацкаваць’: Начвалуй, начкуй собаками (Арх. АН СССР, ф. 216–4–260–11). Да чвал, чвалава́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Нацыкава́ць (нацыковаць) ’нацкаваць’ (Сл. ПЗБ). Да цкаваць (гл.), варыянты цыкаваць, цукавиць ’тс’, магчыма, пад уплывам цупаць ’нацкоўваць, напускаць (сабак)’ (Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)