засла́ць

накрыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. засцялю́ засце́лем
2-я ас. засце́леш -
3-я ас. - засце́люць
Прошлы час
м. засла́ў засла́лі
ж. засла́ла
н. засла́ла
Загадны лад
2-я ас. засцялі́ засцялі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час засла́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накрыва́ць гл. накрыць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

накрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да накрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накры́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад накрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

okryć

зак. накрыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

апо́на, -ы, мн. -ы, апо́н, ж.

1. Тое, чым накрываюць, апінаюць што-н. (разм.).

Накрыць ногі цёплай апонай.

2. Тое, што ахутвае, ахінае з усіх бакоў.

А. смугі (перан.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

nakryć

зак.

1. накрыць; прыкрыць;

2. перан. разм. злавіць; заспець; накрыць;

nakryć złodzieja — злавіць (накрыць) злодзея;

nakryć do stołu — накрыць стол

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зацэментава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Накрыць цэментам. Зацэментаваць падлогу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пабры́зкаць

‘злёгку апырскаць, накрыць пырскамі каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення; некаторы час папырскаць (пра дождж)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пабры́зкаю пабры́зкаем
2-я ас. пабры́зкаеш пабры́зкаеце
3-я ас. пабры́зкае пабры́зкаюць
Прошлы час
м. пабры́зкаў пабры́зкалі
ж. пабры́зкала
н. пабры́зкала
Загадны лад
2-я ас. пабры́зкай пабры́зкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пабры́зкаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

накрыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. накрываць — накрыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)