МЫ́ТНІК,

службовая асоба ў ВКЛ, якая збірала пошліну (мыта) з купцоў за ўвоз і вываз тавараў.

т. 11, с. 52

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

мы́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мы́ты мы́тая мы́тае мы́тыя
Р. мы́тага мы́тай
мы́тае		 мы́тага мы́тых
Д. мы́таму мы́тай мы́таму мы́тым
В. мы́ты (неадуш.)
мы́тага (адуш.)		 мы́тую мы́тае мы́тыя (неадуш.)
мы́тых (адуш.)
Т. мы́тым мы́тай
мы́таю		 мы́тым мы́тымі
М. мы́тым мы́тай мы́тым мы́тых

Кароткая форма: мы́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ввозно́й, ввозный увазны́;

ввозна́я по́шлина увазна́я по́шліна (мы́та на ўвоз).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мыт​II ист. мыт, род. мы́ту м., мы́та, -та ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

customs [ˈkʌstəmz] n. pl.

1. мы́тня, тамо́жня;

customs duty/duties мы́та, мы́тная/тамо́жная по́шліна;

a customs officer мы́тнік, тамо́жнік;

go through customs and passport control прайсці́ мы́тны/тамо́жны агля́д і па́шпартны кантро́ль

2. мы́та, мы́тная/тамо́жная по́шліна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

verzóllbar a які́ патрабу́е апла́ты мы́та [по́шліны]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дэбенту́ра

(ад лац. debere = быць вінаватым)

пасведчанне, выдадзенае таможняй аб вяртанні мыта.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

customs duties

мы́та n., мы́тны збор

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

preferential

[,prefəˈrenʃəl]

adj.

ільго́тны, прэфэрэнцы́йны (пра мы́та)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tollbooth

[ˈtoʊlbu:Ө]

n.

заста́ва для збо́ру мы́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)