тара́хкаць

‘утвараць моцныя рэзкія гукі, грукат, шум (трактары тарахкаюць)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. тара́хкаю тара́хкаем
2-я ас. тара́хкаеш тара́хкаеце
3-я ас. тара́хкае тара́хкаюць
Прошлы час
м. тара́хкаў тара́хкалі
ж. тара́хкала
н. тара́хкала
Загадны лад
2-я ас. тара́хкай тара́хкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час тара́хкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тара́хнуць

‘утварыць моцныя рэзкія гукі, грукат, шум; ударыць, разбіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. тара́хну тара́хнем
2-я ас. тара́хнеш тара́хнеце
3-я ас. тара́хне тара́хнуць
Прошлы час
м. тара́хнуў тара́хнулі
ж. тара́хнула
н. тара́хнула
Загадны лад
2-я ас. тара́хні тара́хніце
Дзеепрыслоўе
прош. час тара́хнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

hug1 [hʌg] n. мо́цныя абды́мкі;

give a hug абня́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ardent spirits

мо́цныя алькаго́льныя напо́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

крашэ́, нескл., н.

1. Моцныя кручаныя ніткі.

2. Карункі з такіх нітак.

[Ад фр. crochet — кручок.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

agonize, BrE -ise [ˈægənaɪz] v. (over) адчува́ць мо́цныя паку́ты; паку́таваць (ад чаго-н.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

high sea

а) высо́кія мо́цныя хва́лі

б) адкры́тае мо́ра

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Батфо́рт, батфорты. Рус. ботфо́рты, ботфо́рт, укр. ботфо́рт ’боты з высокімі халявамі’. Запазычанне з франц. bottes fortęs ’вялікія, моцныя боты’. Праабражэнскі, 1, 39; Фасмер, 1, 201; Шанскі, 1, Б, 179.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

грыме́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; -мі́; незак.

1. Утвараць моцныя гукі, грукат.

Грымяць калёсы па бруку.

За лесам грымела (безас.). Г. каструлямі.

2. перан. Мець вялікую папулярнасць, славу.

Г. на ўсю краіну.

|| зак. прагрыме́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; -мі́.

|| аднакр. гры́мнуць, -ну, -неш, -не; -ні (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крашэ́

(фр. crochet = кручок)

моцныя кручаныя ніткі, а таксама карункі з такіх нітак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)