тара́хкаць
‘утвараць моцныя рэзкія гукі, грукат, шум (трактары тарахкаюць)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тара́хкаю |
тара́хкаем |
| 2-я ас. |
тара́хкаеш |
тара́хкаеце |
| 3-я ас. |
тара́хкае |
тара́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
тара́хкаў |
тара́хкалі |
| ж. |
тара́хкала |
| н. |
тара́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тара́хкай |
тара́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тара́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тара́хнуць
‘утварыць моцныя рэзкія гукі, грукат, шум; ударыць, разбіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тара́хну |
тара́хнем |
| 2-я ас. |
тара́хнеш |
тара́хнеце |
| 3-я ас. |
тара́хне |
тара́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
тара́хнуў |
тара́хнулі |
| ж. |
тара́хнула |
| н. |
тара́хнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тара́хні |
тара́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
тара́хнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
hug1 [hʌg] n. мо́цныя абды́мкі;
give a hug абня́ць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ardent spirits
мо́цныя алькаго́льныя напо́і
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
крашэ́, нескл., н.
1. Моцныя кручаныя ніткі.
2. Карункі з такіх нітак.
[Ад фр. crochet — кручок.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
agonize, BrE -ise [ˈægənaɪz] v. (over) адчува́ць мо́цныя паку́ты; паку́таваць (ад чаго-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
high sea
а) высо́кія мо́цныя хва́лі
б) адкры́тае мо́ра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Батфо́рт, батфорты. Рус. ботфо́рты, ботфо́рт, укр. ботфо́рт ’боты з высокімі халявамі’. Запазычанне з франц. bottes fortęs ’вялікія, моцныя боты’. Праабражэнскі, 1, 39; Фасмер, 1, 201; Шанскі, 1, Б, 179.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
грыме́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; -мі́; незак.
1. Утвараць моцныя гукі, грукат.
Грымяць калёсы па бруку.
За лесам грымела (безас.). Г. каструлямі.
2. перан. Мець вялікую папулярнасць, славу.
Г. на ўсю краіну.
|| зак. прагрыме́ць, -млю́, -мі́ш, -мі́ць; -мі́м, -міце́, -мя́ць; -мі́.
|| аднакр. гры́мнуць, -ну, -неш, -не; -ні (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
крашэ́
(фр. crochet = кручок)
моцныя кручаныя ніткі, а таксама карункі з такіх нітак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)