маёнтак, двор

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

«Узорны маёнтак» (карная аперацыя) 5/452

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

маянтко́вы гл. маёнтак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ма́нар

‘феадальны маёнтак у сярэдневяковай Англіі і Шатландыі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́нар ма́нары
Р. ма́нара ма́нараў
Д. ма́нару ма́нарам
В. ма́нар ма́нары
Т. ма́нарам ма́нарамі
М. ма́нары ма́нарах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

hacienda [ˌhæsɪˈendə] n. гасіе́нда, маёнтак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

латыфу́ндыя

(лац. latifundium, ад latus = шырокі + fundus = зямля, маёнтак)

буйное прыватнае зямельнае ўладанне, маёнтак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кня́зеў, ‑зева.

Які належыць князю. Князева дружына. Князеў маёнтак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

testamentary [ˌtestəˈmentri] adj. fml завяшча́льны;

a testamentary estate маёнтак, які́ перадаецца паво́дле завяшча́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дробнапаме́сны, ‑ая, ‑ае.

Ва ўладанні якога было невялікае памесце, маёнтак. Дробнапамесны дваранін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маяра́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да маярату, з’яўляецца маяратам. Маяратны маёнтак. Маяратнае наследаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)